Karthika Puranam day 27 in Telugu-కార్తీక పురాణం 27వ అధ్యాయం

విష్ణుగణాలు చోళుడు, విష్ణుదాసుల గురించి చెప్పిన కథ పూర్తయిన తర్వాత, ధర్మదత్తుడు మళ్లీ ఆ విష్ణుగణాలను ఇలా అడిగాడు: “ఓ గణాధిపతులారా! జయ విజయులు వైకుంఠంలో విష్ణువు దగ్గర ద్వారపాలకులుగా ఉంటారని నేను విన్నాను. అంత గొప్ప స్థానాన్ని పొందడానికి, ఏకంగా విష్ణు స్వరూపులు కావడానికి వాళ్లు ఎలాంటి పుణ్యం చేసుకున్నారో దయచేసి చెప్పండి.”

అతను అలా అడగగానే, ఆ గణాధిపతులు ఈ విధంగా చెప్పడం మొదలుపెట్టారు.

జయ విజయుల పూర్వ జన్మ వృత్తాంతం:-

“పూర్వం తృణబిందుడు అనే మహర్షికి దేవహూతి అనే కూతురు ఉండేది. ఆమెకు కర్దమ ప్రజాపతి వలన ఇద్దరు కొడుకులు జన్మించారు. వారిలో పెద్దవాడి పేరు జయుడు, రెండవ వాడి పేరు విజయుడు.

వాళ్లిద్దరూ గొప్ప విష్ణు భక్తులుగా పెరిగారు. అష్టాక్షరీ మంత్రాన్ని జపించి, ఆ విష్ణుమూర్తి యొక్క సాక్షాత్కారాన్ని కూడా పొందగలిగారు. వేదాలన్నీ నేర్చుకున్నారు. యజ్ఞాలు చేయించడంలో గొప్ప నిపుణులుగా పేరు తెచ్చుకున్నారు. అందువల్ల, మరుత్తుడు అనే రాజు వీరిద్దరి దగ్గరకు వచ్చి, తన చేత ఒక యజ్ఞం చేయించవలసిందిగా కోరాడు.

ఆ అన్నదమ్ములు ఇద్దరూ కలిసి ఆ యజ్ఞానికి వెళ్లారు. ఒకరు బ్రహ్మగా, మరొకరు యాజకులుగా ఉండి ఆ యజ్ఞాన్ని విజయవంతంగా పూర్తిచేశారు. దానికి మరుత్తు రాజు ఎంతో సంతోషించి, వాళ్లకు లెక్కలేనంత దక్షిణ సమర్పించాడు.

ఆ వచ్చిన ధనంతో, అన్నదమ్ములు ఇద్దరూ వేర్వేరుగా విష్ణు యజ్ఞం చేయాలని నిశ్చయించుకున్నారు. అయితే, ఆ రాజు ఇచ్చిన గొప్ప దక్షిణను పంచుకునే విషయంలో ఇద్దరి మధ్య గొడవ మొదలైంది. ‘ఇద్దరికీ చెరో సగం వాటా రావాలి’ అనేది జయుడి వాదన. కానీ విజయుడు మాత్రం ‘నాకు ఎక్కువ వాటా కావాలి’ అని పట్టుబట్టాడు.

ఆ వాదన పెద్దదై, కోపంతో జయుడు అలిగి, ‘నువ్వు మొసలివై పుట్టు’ అని విజయుడిని శపించాడు. ఆ శాపానికి విజయుడు కూడా తీవ్రంగా కోపగించి, ‘అహంకారంతో నన్ను శపించిన నువ్వు, గర్వంతో తిరిగే ఏనుగుగా (సామజమై) పుడతావు’ అని జయుడికి ప్రతి శాపం ఇచ్చాడు.

ఇలా ఒకరినొకరు శపించుకున్న ఆ సోదరులిద్దరూ, వెంటనే తమ తప్పు తెలుసుకున్నారు. ఇద్దరూ కలిసి విష్ణువును గురించి తపస్సు చేసి, ఆయనను ప్రత్యక్షం చేసుకున్నారు. తమ శాపాల గురించి, దానికి ముందు జరిగిన గొడవ గురించి అంతా వివరించి, శాప విముక్తి కలిగించమని ఆ శ్రీహరిని వేడుకున్నారు. ‘ఓ భగవంతుడా! నీకు ఇంత దగ్గరి భక్తులమైన మేము మొసలిగా, ఏనుగుగా పుట్టడం చాలా దారుణమైన విషయం. దయచేసి మా శాపాలనుంచి మమ్మల్ని రక్షించు’ అని ప్రార్థించారు.

దానికి ఆ విష్ణుమూర్తి చిరునవ్వు నవ్వుతూ ఇలా అన్నాడు: ‘జయ విజయులారా! నా భక్తుల మాటలు వృధా కాకుండా చూడటమే నా విధి. వారి మాటలను నేను అబద్ధం చేయలేను. పూర్వం ప్రహ్లాదుడి మాట నిలబెట్టడం కోసం స్తంభం నుంచి అవతరించాను. అంబరీషుడి మాట కోసం పది అవతారాలు ఎత్తాను. అందువల్ల, మీరు సత్యం తప్పకుండా, మీ మీ శాపాలను అనుభవించండి. ఆ శాపాలు తీరిన తర్వాత, చివరకు మీరు నా వైకుంఠాన్నే చేరుకుంటారు’ అని ఆజ్ఞాపించాడు.

ఆ అన్నదమ్ములు ఇద్దరూ విష్ణువు ఆజ్ఞను తలదాల్చి, గండకీ నది ప్రాంతంలో ఒకరు మొసలి (మకరం)గా, మరొకరు ఏనుగు (మాతంగం)గా జన్మించారు. అయితే, వాళ్లకు తమ పూర్వ జన్మ జ్ఞానం మాత్రం పోలేదు. దాంతో ఇద్దరూ ఎల్లప్పుడూ విష్ణువునే తలచుకుంటూ కాలం గడపసాగారు. అలా ఉండగా, ఒకసారి కార్తీక మాసం వచ్చింది.

ఆ కార్తీక మాసంలో, పవిత్రమైన కార్తీక స్నానం చేయాలనే కోరికతో ఏనుగు రూపంలో ఉన్న జయుడు గండకీ నదికి వచ్చాడు. వాడు నీటిలోకి దిగడం ఆలస్యం, ఆ నీటిలోనే మొసలి రూపంలో ఉన్న విజయుడు ఆ ఏనుగును గుర్తుపట్టి, బలంగా దాని కాలు పట్టుకున్నాడు. ఏనుగు రూపంలో ఉన్న జయుడు విడిపించుకోవడానికి ఎంత ప్రయత్నించినా లాభం లేకపోయింది. చివరికి దిక్కుతోచక ఆ విష్ణుమూర్తిని ప్రార్థించాడు.

తలచిన వెంటనే గరుడ వాహనంపై విష్ణువు ప్రత్యక్షమయ్యాడు. తన సుదర్శన చక్రాన్ని ప్రయోగించి ఆ ఏనుగును, మొసలిని రెండింటినీ రక్షించి (ఉద్ధరించి), వారికి వైకుంఠ ప్రాప్తిని కలిగించాడు.

అప్పటి నుండి ఆ ప్రదేశం ‘హరిక్షేత్రం’గా ప్రసిద్ధి చెందింది. విష్ణువు ప్రయోగించిన చక్రాయుధం తగలడం వలన ఆ గండకీ నదిలోని రాళ్లు చక్రం గుర్తులను సంతరించుకున్నాయి. ఓ ధర్మదత్తా! నువ్వు అడిగిన విష్ణు ద్వారపాలకులు ఆ జయ విజయులే.

అందువల్ల, నువ్వు కూడా గర్వం (దంభం), అసూయ (మాత్సర్యం) వంటివి పూర్తిగా వదిలిపెట్టి, అందరినీ సమానంగా చూస్తూ, ఆ సుదర్శన చక్రధారి అయిన విష్ణువు పాదాలను సేవించు. తుల, మకర, మేష సంక్రమణాల సమయంలో ఉదయాన్నే స్నానాలు ఆచరించు. తులసి వనాలను శ్రద్ధగా సంరక్షించు. గోవులను, బ్రాహ్మణులను, విష్ణు భక్తులను ఎల్లప్పుడూ సేవించుకో.

కొర్ర ధాన్యము, పులిసిన కడుగు నీరు, వంకాయ వంటి వాటిని ఆహారంగా తీసుకోవడం మానేయి. నువ్వు పుట్టినప్పటి నుండి చేస్తున్న ఈ కార్తీక విష్ణు వ్రతం కన్నా గొప్ప దానాలు, తపస్సులు, యజ్ఞాలు, తీర్థాలు ఏవీ లేవని గుర్తుంచుకో. ఓ బ్రాహ్మణుడా! దేవునికి ఎంతో ఇష్టమైన ఈ విష్ణు వ్రతాన్ని ఆచరించడం వలన నీవూ ధన్యుడివి అయ్యావు, నీ పుణ్యంలో సగభాగం పొందడం వలన ఈ కలహ కూడా ధన్యురాలైంది. ఇప్పుడు మేము ఆమెను వైకుంఠానికి తీసుకువెళుతున్నాము.”

అని ఆ విష్ణుగణాలు ధర్మదత్తుడికి మంచి మాటలు చెప్పి, అతనిని తన నియమ వ్రతాలలో మరింత నిష్ఠగా ఉండేలా చేసి, కలహతో కలిసి విమానంపై వైకుంఠానికి బయలుదేరారు.

(నారదుడు పృథు మహారాజుతో ఇలా అంటున్నాడు) “పృథురాజా! చాలా పురాతనమైన ఈ పవిత్ర చరిత్రను ఏ మనిషి అయినా శ్రద్ధగా విన్నా, లేదా ఇతరులకు వినిపించినా, వారు శ్రీ మహావిష్ణువు యొక్క సంపూర్ణ అనుగ్రహానికి పాత్రులవుతారు. అంతేకాక, విష్ణువు సాన్నిధ్యాన్ని పొందే గొప్ప జ్ఞానాన్ని సంపాదిస్తారు.”

నారదుడు చెప్పినదంతా విని, పృథు చక్రవర్తి చాలా ఆశ్చర్యపోయాడు. ఆయన నారదుడిని ఇలా అడిగాడు: “ఓ దేవర్షీ! మీరు ఇప్పుడు హరిక్షేత్రం, గండకీ నదుల గురించి చెప్పారు. అలాగే గతంలో కృష్ణ, సరస్వతి వంటి నదుల గురించి కూడా విన్నాను. ఆ గొప్ప గొప్ప మహిమలన్నీ ఆ నదులకు ఉన్నాయా? లేక ఆ పుణ్యక్షేత్రాలకు ఉన్నాయా? దయచేసి వివరంగా చెప్పండి” అని కోరాడు.

అప్పుడు నారదుడు మళ్లీ ఇలా చెప్పసాగాడు: “పృథురాజా, శ్రద్ధగా విను. కృష్ణానది సాక్షాత్తూ విష్ణువు స్వరూపం. సరస్వతీ నది స్వచ్ఛమైన శివ స్వరూపం. ఆ రెండింటి సంగమం (కలయిక) యొక్క గొప్పతనాన్ని వర్ణించడం బ్రహ్మదేవుడికి కూడా సాధ్యం కాదు.”

కృష్ణా – సరస్వతీ నదుల పుట్టుక:-

“పూర్వం చాక్షుష మన్వంతరం సమయంలో, బ్రహ్మ దేవుడు సహ్య పర్వత శిఖరాల మీద ఒక పెద్ద యజ్ఞం (సవనం) చేయడానికి సిద్ధమయ్యాడు. విష్ణువు, శివుడితో సహా దేవతలందరూ, మునులూ కలిసి ఒక దైవ ముహూర్తంలో బ్రహ్మకు యజ్ఞ దీక్ష ఇవ్వాలని నిర్ణయించారు. యజ్ఞం చేసేవాడి భార్య (కళత్రం) కూడా దీక్షలో ఉండాలి కాబట్టి, బ్రహ్మ భార్య అయిన సరస్వతిని పిలవడానికి విష్ణుమూర్తి ద్వారా కబురు పంపారు.

కానీ, సరస్వతీ దేవి నిర్ణయించిన సమయానికి అక్కడికి రాలేదు. దీక్షకు నిర్ణయించిన ముహూర్తం దాటిపోకూడదు అనే నియమం ఉండడంతో, భృగు మహర్షి ఆందోళనగా ‘ఓ విష్ణుమూర్తీ! సరస్వతి ఎందుకు రాలేదో తెలియడం లేదు. శుభ ముహూర్తం దాటిపోతోంది. ఇప్పుడెలా?’ అని అడిగాడు.

దానికి శ్రీహరి చిరునవ్వు నవ్వి, ‘సరస్వతి రాకపోతే, బ్రహ్మకు మరో భార్య అయిన గాయత్రిని దీక్షలో కూర్చోబెట్టండి’ అని సలహా ఇచ్చాడు. ఆ సలహాను శివుడు కూడా సమర్థించడంతో, భృగు మహర్షి వెంటనే గాయత్రిని పిలిపించి, బ్రహ్మ దేవుడి కుడి వైపున ఆమెను కూర్చోబెట్టి దీక్షా విధిని పూర్తిచేశాడు.

ఋషులందరూ కలిసి శివకేశవుల సమక్షంలో బ్రహ్మకు దీక్ష ఇవ్వడం పూర్తి చేయగానే, అక్కడికి సరస్వతి వచ్చింది. తన స్థానంలో దీక్షలో కూర్చుని ఉన్న తన సవతి అయిన గాయత్రిని చూసి, అసూయతో రగిలిపోయింది. ఆమె కోపంతో ఇలా అంది:

‘ఎక్కడైతే పూజకు అర్హత లేనివారిని పూజిస్తారో, పూజించాల్సిన వారిని అవమానిస్తారో, అక్కడ కరువు, భయం, మరణం అనే మూడు విపత్తులు సంభవిస్తాయి.’

అని పలికింది. ఆ తర్వాత, ‘బ్రహ్మకు కుడి పక్కన నా స్థానంలో కూర్చున్న ఈమె, ప్రజలకు కనబడని రహస్య నదిగా మారిపోవుగాక! ఓ బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులారా! మీరందరూ ఈ యజ్ఞశాలలో ఉండి కూడా, నా సింహాసనం మీద నాకంటే చిన్నదానిని కూర్చోబెట్టారు. కాబట్టి మీరు కూడా కదలికలేని (జడీభూత) నదీ రూపాలను పొందండి’ అని శపించింది.

సరస్వతి ఆ కోపపు మాటలు వినగానే, గాయత్రీ దేవి కూడా వెంటనే లేచి నిలబడింది. దేవతలు ఆపడానికి ప్రయత్నించినా ఆమె వినలేదు. ‘ఈ బ్రహ్మ నీకు ఎలా భర్తో, నాకూ అలాగే భర్త అనే విషయం మరిచిపోయి, కారణం లేకుండా నన్ను శపించావు. కాబట్టి నువ్వు కూడా నదీ రూపాన్ని పొందు’ అని తిరిగి శపించింది (ప్రతిశాపం ఇచ్చింది).

ఇంతలో విష్ణువు, శివుడు ఇద్దరూ సరస్వతి (వాణి) దగ్గరకు వెళ్లి, ‘తల్లీ! మేము గనక నదులుగా మారిపోతే లోకాలన్నీ గందరగోళమైపోతాయి. కాబట్టి, నీ అవివేకపు శాపాన్ని వెనక్కి తీసుకో’ అని అడిగారు.

కానీ ఆమె కోపం చల్లారలేదు. ‘మీరు యజ్ఞం మొదట్లో విఘ్నేశ్వరుడి పూజ చేయలేదు. అందుకే నా కోపం రూపంలో యజ్ఞానికి విఘ్నం కలిగి, ఇది ఆగిపోయింది. నేను పలుకుల దేవతను (వాణి), నా మాట వెనక్కి తీసుకోలేను. మీరందరూ నదీ రూపాలు ధరించాల్సిందే, మీ అంశలన్నీ జడంగా (కదలిక లేనివిగా) మారిపోవాల్సిందే. సవతులమైన నేను, గాయత్రి కూడా నదులుగా మారి పడమర దిక్కుగా (పశ్చిమాభిముఖంగా) ప్రవహిస్తాము’ అని నిశ్చయంగా చెప్పింది.

ఆమె మాటలు పూర్తికాగానే, దేవతల అంశలన్నీ జడంగా, వారి రూపాలన్నీ నదులుగా మారిపోయాయి. ఆ సమయంలో విష్ణుమూర్తి కృష్ణానదిగా మారారు, మిగిలిన వారు ఇతర నదులుగా మారిపోయారు. బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులు నదులై తూర్పు ముఖంగా ప్రవహించడం మొదలుపెట్టారు. వారి భార్యలైన సరస్వతి, గాయత్రి నదులై పడమర ముఖంగా ప్రవహించడం ప్రారంభించారు.

గాయత్రి, సరస్వతి నదులు ‘సావిత్రి’ అనే పుణ్య క్షేత్రంలో ఒకదానితో ఒకటి కలిశాయి (సంగమం చెందాయి). ఈ యజ్ఞంలో ప్రతిష్ఠితులైన శివుడు, కేశవుడు (విష్ణువు) – మహాబలుడు, అతిబలుడు అనే దేవతా స్వరూపాలుగా ఆ క్షేత్రంలో వెలిశారు.

పృథురాజా! సర్వ పాపాలను పోగొట్టే ఈ కృష్ణానది పుట్టుక గురించిన ఈ గొప్ప గాథను భక్తితో చదివినా, విన్నా, లేదా ఇతరులకు వినిపించినా, వారి వంశం మొత్తం ఆ నదీ దర్శనం, స్నానం చేసిన పుణ్య ఫలాన్ని పొంది తరించిపోతుంది.”

(ఇరవై ఏడవ రోజు పారాయణము సమాప్తము)

ఇంకా చదవండి : –కార్తీకపురాణం 26వ రోజు కథ