Karthika Puranam day 29 in Telugu
కార్తీక పురాణం 29వ అధ్యాయం
నారదుల వారి సలహాను విన్న పిమ్మట, సూర్యపుత్రుడైన యముడు కొద్దిగా ఆలోచించాడు. వెంటనే ఆయన, ‘ప్రేతపతి’ అనే తన దూతను పిలిచి, ఆ ధనేశ్వరుడికి నరకమును దాటించడంలో సహాయం చేయవలసిందిగా ఆజ్ఞ జారీచేశాడు.
యముని ఆజ్ఞ మేరకు ఆ దూత ధనేశ్వరుని తన వెంట తీసుకుని బయలుదేరాడు. దారిలో వారు వెళుతున్నప్పుడు, అక్కడ తారసపడిన రకరకాల నరకములను చూపిస్తూ, వాటి వివరాలను ఈ విధంగా తెలియజేయడం ప్రారంభించాడు.
తప్తవాలుకము: ‘ఓ ధనేశ్వరా, విను! ఎవరైతే పాపాలు చేస్తారో, వారు చనిపోయిన వెంటనే ఇక్కడికి వస్తారు. ఇక్కడ వారి శరీరాలు మండుతున్న ఇసుకలో కాల్చివేయబడతాయి. ఆ బాధ తట్టుకోలేక వారు దిక్కులు పిక్కటిల్లేలా పెద్దగా ఏడుస్తూ ఉంటారు. ఈ నరకము పేరే ‘తప్తవాలుకము’.
‘చూడు, ఇక్కడ ఎవరి పాదాలను మా దూతలు కాలుస్తున్నారో! వీరు ఎలాంటి వారంటే, వైశ్వదేవ యాగం చేసే అతిథులను గౌరవించని వారు. అంతేకాదు, గురువులను, అగ్నిహోత్రుడిని, బ్రాహ్మణులను, గోమాతను, వేదాలు తెలిసిన పండితులను, అలాగే తమ యజమానిని ఎవరైతే కాళ్లతో తన్నారో, వారి పాదాలకు ఇక్కడ ఆ శిక్ష పడుతోంది.’
అంధతామిస్రము: ‘ఇక ఇది చూడు. ఈ నరకంలో సూది మొనల వంటి భయంకరమైన ముఖాలు కలిగిన పురుగులు ఉంటాయి. అవి ఇక్కడున్న పాపాత్ముల శరీరాలను ప్రవేశించి, లోపలి నుండి దొలిచేస్తూ ఉంటాయి.’
‘ఈ నరకం మొత్తం పదహారు రకాలుగా ఉంటుంది. ఇందులో కుక్కలు, గద్దలు, కాకులు వంటి ఎన్నో పక్షులు, జంతువులు కూడా ఉంటాయి. ఇతరుల రహస్యాలను బయటపెట్టే పాపాత్ములందరికీ ఈ నరకంలోనే శిక్ష విధిస్తారు.’
క్రకచము: ‘మూడవ నరకం పేరు క్రకచము. ఈ ప్రదేశంలో, పాపం చేసిన వారిని రంపాలతో అడ్డంగా, నిలువుగా, వాలుగా కోస్తుంటారు. కొన్నిసార్లు పూర్తిగా, మరికొన్నిసార్లు శరీరం లోని అవయవాలను వేరువేరుగా కోసివేస్తారు.’
అసిపత్రవనం: ‘ఇక నాల్గవ నరక ధోరణిని అసిపత్రవనం అని పిలుస్తారు. ఎవరైతే భార్యాభర్తలను విడదీస్తారో, లేదా తల్లిదండ్రుల నుంచి పిల్లలను దూరం చేస్తారో, ఆ పాపులందరూ ఇక్కడికే వస్తారు. ఇక్కడ వారి శరీరమంతా బాణాలతో గుచ్చివేయబడి ఉంటుంది. కత్తిలాంటి పదునైన ఆకుల (అసిపత్రాల) చేత వారి దేహాలు చీల్చివేయబడతాయి. ఆ గాయాల నుండి ధారగా కారుతున్న రక్తం వాసన పసిగట్టి, తోడేళ్ల గుంపులు వారిని వెంటపడి తరుముతుంటాయి. భయంతో వారు తప్పించుకోవాలని పరుగెత్తుతారు, కానీ పారిపోయే దారి లేక విలవిలలాడుతూ ఉంటారు.’
‘జీవులను చంపడం, వారి మధ్య భేదాలు సృష్టించడం వంటి పాపాలకు అనుగుణంగా ఈ నరకం ఆరు రకాలుగా విభజించబడి ఉంటుంది.’
కూటశాల్మలి: ‘ఈ నరకం పేరు కూటశాల్మలి. ఇక్కడ పదహారు రకాలుగా శిక్షలు విధిస్తారు. పరాయి స్త్రీలను, ఇతరుల ధనాన్ని ఆశించేవారు, ఇతరులకు కీడు చేసేవారూ (పరాపకారులు) అయిన పాపులందరూ ఈ నరకంలోనే శిక్ష అనుభవిస్తారు.’
రక్తపూయము: ‘ఆరవ నరకం పేరు రక్తపూయము. ఈ విభాగంలో, పాపాత్ములను తలక్రిందులుగా వేలాడదీసి, యమభటులు వారిని తీవ్రంగా దండిస్తూ ఉంటారు.’
‘ఎవరెవరు తమ కుల ఆచారాలకు విరుద్ధంగా తినకూడని పదార్థాలను తింటారో, అనవసరంగా ఇతరులను నిందిస్తూ ఉంటారో, చాడీలు చెబుతూ తిరుగుతారో, వారందరూ ఈ నరకంలోనే శిక్ష అనుభవిస్తారు.’
కుంభీపాకము: ‘ఇక ఏడవ నరకం పేరు కుంభీపాకము. నిజానికి, మొట్టమొదట నీకు విధించిన శిక్ష ఇక్కడే. ఇది అన్ని నరకాలకన్నా అత్యంత ఘోరమైనది, నీచమైనది. ఈ ప్రదేశమంతా చెడు పదార్థాలతో, భరించలేనంత అగ్నిజ్వాలలతో, ఊపిరి కూడా తీసుకోలేనంత దుర్గంధంతో నిండి ఉంటుంది.’
రౌరవము: ‘ఎనిమిదవ నరకం రౌరవం. ఇది చాలా దీర్ఘకాలికమైన నరకం అని గుర్తుంచుకో. ఎందుకంటే, ఇందులో పడిన వారు కొన్ని వేల సంవత్సరాల వరకు బయటకు రాలేరు.’
‘ధనేశ్వరా! పాపాలలో రెండు రకాలు ఉన్నాయి. మనకు తెలియకుండా, మన ప్రమేయం లేకుండా మనకు అంటుకున్న పాపాన్ని ‘శుష్క పాపం’ అంటారు. అదే, మనకు మనంగా తెలిసి చేసే పాపాన్ని ‘ఆర్ద్ర పాపం’ అని అంటారు.’
‘ఈ రెండు రకాల పాపాలు కలిసి మొత్తం ఏడు విధాలుగా ఉన్నాయి. అవి: 1. అపకీర్ణం, 2. పాంక్తేయం, 3. మలినీకరణం, 4. జాతిభ్రంశం, 5. ఉపవీతకం, 6. అతిపాతకం, 7. మహాపాతకం.’
‘ఇక్కడ కనిపిస్తున్న ఈ మనుషులు, మనం పైన చూసిన ఏడు రకాల నరకాలను వారి వారి పాపాలకు అనుగుణంగా వరుసగా అనుభవిస్తున్నారు.’
‘అయితే, నీవు చాలా అదృష్టవంతుడవు. ఎందుకంటే, నీవు కార్తీక వ్రతాన్ని ఆచరించిన వారి స్నేహం (సాంగత్యం) చేసావు. ఆ కారణంగా నీకు అంతులేని పుణ్యం లభించింది. అందుకే నీవు ఈ నరకాలను కేవలం చూడటంతోనే (దర్శన మాత్రంగానే) దాటివేయగలుగుతున్నావు. వాటిలో పడి శిక్ష అనుభవించాల్సిన అవసరం నీకు తప్పిపోయింది.’
ఈ విధంగా ధనేశ్వరునికి వివరిస్తూ, యమదూత అయిన ప్రేతాధిపతి, అతడిని యక్షలోకానికి తీసుకువెళ్లాడు. అక్కడకు చేరిన ధనేశ్వరుడు యక్షుని రూపాన్ని పొంది, కుబేరునికి అత్యంత సన్నిహితుడు (ఆప్తుడు) అయ్యాడు. అప్పటి నుండి అతడు ‘ధనయక్షుడు’ అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందాడు.
‘విశ్వామిత్ర మహర్షి అయోధ్య నగరంలో ‘ధనయక్షతీర్థం’ అనే పుణ్యతీర్థాన్ని స్థాపించారు. అది ఇతని పేరు మీదే ఏర్పడింది సుమా! కాబట్టి, ఓ సత్యభామా!’
‘సమస్త పాపాలను పోగొట్టే, దుఃఖాలను నాశనం చేసే ఈ కార్తీక వ్రతం యొక్క ప్రభావం వలన, మనుషులు కచ్చితంగా మోక్షాన్ని సాధించగలరు. ఈ మాట చెప్పడంలో ఎలాంటి అతిశయోక్తి (ఎక్కువ చేసి చెప్పడం) లేదు’ అని శ్రీకృష్ణుడు సత్యభామకు వివరించాడు. ఆ తర్వాత, సాయంకాలపు సంధ్యా కార్యక్రమాల కోసం ఆయన తన నివాసానికి వెళ్ళిపోయాడు. ఈ విధంగా సూత మహర్షి ఋషులకు ఆ కథను వినిపించారు.
సూతుడు ఇలా చెప్పసాగాడు: ‘ఈ కార్తీక మాసం పాపాలను నాశనం చేస్తుంది. ఇది శ్రీ మహావిష్ణువుకు అత్యంత ఇష్టమైనది. ఈ వ్రతాన్ని ఆచరించేవారికి ఇహలోకంలో సుఖాలను (భుక్తి), పరలోకంలో మోక్షాన్ని (ముక్తి) ప్రసాదిస్తుంది.’
‘శాస్త్రాలలో చెప్పబడిన విధివిధానాల ప్రకారం, ఈ కార్తీక మాసంలో ముఖ్యంగా ఐదు పనులను చేయాలి. అవి: 1. విష్ణు జాగరణం (రాత్రిపూట విష్ణువు కోసం మేల్కొని ఉండటం), 2. ప్రాతఃకాల స్నానం (తెల్లవారుజామునే స్నానం), 3. తులసి సేవ, 4. వ్రత ఉద్యాపన (ముగింపు), 5. దీపదానం. ఈ ఐదింటిని ఆచరించిన వారు ఈ లోకంలో సుఖభోగాలను పొందుతున్నారు.’
‘మన పాపాలు తొలగిపోవాలన్నా, మన బాధలు తీరాలన్నా, మన కష్టాలు గట్టెక్కాలన్నా, కార్తీక వ్రతం కంటే గొప్ప ఉపాయం మరొకటి లేదు. ధర్మం, అర్థం, కామం, మోక్షం అనే నాలుగు పురుషార్థాల కోసం కూడా ఈ కార్తీక వ్రతాన్ని తప్పక ఆచరించాలి.’
‘ఒకవేళ మనిషి ఎన్ని కష్టాలలో ఉన్నా సరే, దారి తెలియని అడవులలో చిక్కుకున్నా సరే, లేదా అనారోగ్యంతో (రోగి) బాధపడుతున్నా సరే, ఈ వ్రతాన్ని మాత్రం మధ్యలో వదిలిపెట్టకుండా పాటించాలి.’
‘ఎలాంటి ఆటంకాలు ఎదురైనా వ్రతాన్ని ఆపకూడదు. దగ్గరలోని శివాలయంలో కానీ, విష్ణు ఆలయంలో కానీ హరి జాగరణను (జాగారం) తప్పక చేయాలి.’
‘ఒకవేళ సమీపంలో శివాలయం గానీ, విష్ణు ఆలయం గానీ లేకపోతే, రావిచెట్టు కింద కూర్చుని గానీ, లేదా తులసి మొక్కలు ఉన్న ప్రదేశంలో (తులసీవనంలో) గానీ ఈ వ్రతాన్ని చేసుకోవచ్చు.’
‘విష్ణువు సన్నిధిలో ఆయన కీర్తనలు పాడేవారికి వెయ్యి గోవులను దానం చేసిన ఫలం దక్కుతుంది. వాద్యాలు వాయించే వారికి అశ్వమేథ యాగం చేసిన ఫలం లభిస్తుంది. నాట్యం (నర్తనం) చేసేవారికి అన్ని పుణ్య నదులలో స్నానం చేసిన ఫలం కలుగుతుంది.’
‘ఆపదలో చిక్కుకున్నవారు, అనారోగ్యంతో ఉన్నవారు, లేదా కనీసం మంచినీరు దొరకని పరిస్థితులలో ఉన్నవారు… వీరందరూ కేశవుని నామాలను స్మరిస్తూ లాంఛనంగా నీటిని ప్రోక్షించుకుంటే (మార్జనం) చాలు. అలాగే, వ్రత ఉద్యాపన చేయడానికి శక్తి లేని వారు, బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెట్టినా ఆ ఫలం దక్కుతుంది.’
‘శాస్త్రంలో ఒక శ్లోకం ఉంది: “అవ్యక్త రూపిణో విష్ణోః స్వరూపో బ్రాహ్మణోభువి”. అంటే, ఈ భూమి మీద బ్రాహ్మణుడు సాక్షాత్తూ ఆ శ్రీ మహావిష్ణువు యొక్క స్వరూపమే. కంటికి కనిపించని విష్ణువుకు బ్రాహ్మణుడే ప్రతిరూపం. అందువల్ల, కార్తీక మాసంలో ఒక బ్రాహ్మణుడిని సంతోషపెట్టడం అత్యంత ముఖ్యమైన పని.’
‘ఒకవేళ బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెట్టే శక్తి కూడా లేనివారు, గోపూజ (ఆవుకు పూజ) చేసినా సరిపోతుంది. కనీసం ఆపాటి శక్తి కూడా లేనివారు, రావిచెట్టును లేదా మర్రిచెట్టును పూజించినా చాలు. కేవలం ఆ పూజ చేసినంత మాత్రానే, వ్రతాన్ని పూర్తిగా చేసిన ఫలాన్ని వారు పొందుతారు.’
‘దీపదానం చేసేంత స్తోమత లేకపోయినా, కనీసం దీపారాధన చేసే తాహతు కూడా లేకపోయినా పర్వాలేదు. ఇతరులు వెలిగించిన దీపం గాలి వంటి వాటి వల్ల ఆరిపోకుండా, దానిని కాపాడుతూ, అది ప్రకాశవంతంగా వెలిగేలా చూసుకున్నా సరే, వారికి పుణ్యం లభిస్తుంది.’
‘ఒకవేళ పూజ చేయడానికి తులసి దళాలు అందుబాటులో లేకపోతే, తులసికి బదులుగా విష్ణుభక్తుడైన బ్రాహ్మణుడిని పూజించాలి.’
రావి, మర్రి వృక్షాల ప్రాముఖ్యత:-
సూతుడు ఈ మాట చెప్పగానే, ఋషులు ఒక సందేహం వెలిబుచ్చారు. “ఓ మహర్షీ, మిగిలిన చెట్లన్నింటికంటే, కేవలం రావి మరియు మర్రి వృక్షాలకు మాత్రమే గోవుతో మరియు బ్రాహ్మణుడితో సమానమైన పవిత్రత ఎలా వచ్చింది?” అని సూతుడిని అడిగారు.
దానికి సూతుడు ఇలా వివరించాడు: “పూర్వం ఒకసారి పార్వతీదేవి, పరమేశ్వరుడు ఏకాంతంగా ఉన్న సమయంలో (మహాసురత భోగంలో), దేవతలకు ఒకానొక పని ఏర్పడింది. ఆ పని నిమిత్తం దేవతలు, అగ్నిదేవుడు కలసి బ్రాహ్మణుల వేషం ధరించి వెళ్లి, వారి ఏకాంతానికి అడ్డు (అంతరాయం) కలిగించారు.”
‘దానికి పార్వతీ దేవికి తీవ్రమైన కోపం వచ్చింది. ఆమె వారితో ఇలా అంది: “ఈ సృష్టిలో చిన్న క్రిమికీటకాలు కూడా తమ జతతో సుఖంగా ఉంటున్నాయి. అలాంటిది, దంపతులమైన మా ఏకాంత సుఖాన్ని మీరు చెడగొట్టారు.”
“నాకు ఈ విధంగా సుఖభంగం కలిగించిన పాపానికి, మీరందరూ చెట్లుగా మారి నిలబడి ఉండండి” అని శపించింది. ఆ శాపం కారణంగా దేవతలందరూ భూమి మీద చెట్లుగా మారవలసి వచ్చింది.’
‘ఆ మార్పులో, బ్రహ్మదేవుడు పాలాశ వృక్షంగా (మోదుగ చెట్టు), విష్ణుమూర్తి అశ్వత్థ వృక్షంగా (రావి చెట్టు), మరియు శివుడు వట వృక్షంగా (మర్రి చెట్టు) మారారు. వీరిలో బ్రహ్మదేవునికి పూజలు చేసే అర్హత లేదు.’
‘అయితే, రావి, మర్రి చెట్లు సాక్షాత్తూ లోకమంతటిచే పూజలందుకునే శివకేశవుల స్వరూపాలు. అందువల్లనే ఆ రెండు వృక్షాలకు అంతటి గొప్ప పవిత్రత లభించింది.’
‘అయితే, ఈ రెండింటిలో రావిచెట్టుకు శని గ్రహ దోషాలతో సంబంధం ఉంది. ఆ కారణంగా, రావిచెట్టును కేవలం శనివారం నాడు మాత్రమే పూజించాలి. మిగిలిన రోజులలో ఆ చెట్టును తాకకూడదు సుమా!’ అని చెబుతూ సూతుడు తన వివరణను ఆపాడు.
(ఇరవై తొమ్మిదవ రోజు పారాయణము ముగిసింది)
Read : గణేశ అష్టోత్తర శత నామావళి
