karthika puranam telugu day 7
వశిష్ఠుడు ఉవాచ:
రాజన్! అంతు చిక్కని ఈ కార్తీక మహాత్మ్యంలో, కార్తీక మాసంలో ఆచరించాల్సిన ధర్మాలను విశదంగా చెప్పుదును; ఏకాగ్రతతో శ్రద్ధగా ఆలకించు. తప్పనిసరిగా చేయాల్సిన క్రతువులను వదులుకోవడం పాపానికి దారి తీస్తుంది; ఈ కార్తీకధర్మాలన్నీ నా తండ్రి బ్రహ్మదేవే స్వయంగా నాకు ఉపదేశించినవి; నీకిప్పుడు వాటిని వివరిస్తాను. జనకేంద్రా! కార్తికంలో కన్యాదానం, ప్రాతఃస్నానం, సత్సంపన్న బ్రాహ్మణ బాలకునికి ఉపనయనం, విద్యాదానం, వస్త్రదానం, అన్నదానం,ఇవి శ్రేష్ఠమైన కర్మలు. కార్తికంలో బ్రాహ్మణకుమారునికి ఒడుగు కట్టించి యథావిధిగా దక్షిణ ఇచ్చినవానికి పూర్వకృత పాపాలేవైనా పరిహారమగును. అట్టివాడికి ఉపనయనానంతరం వటువు చేసే గాయత్రీ జపశక్తితో దాతకు పంచమహాపాతకాలు కూడా వినశిస్తాయి. శతారవివృక్షాలు నాటించిన ఫలము, శతోత్స్యానాలు స్థాపించిన యోగం, వంద దిగుబావులు త్రవ్వించిన పుణ్యం, అయినా పది వేల చెరువులు త్రవ్వించిన మాహాత్మ్యం – ఇవి కలిసి వచ్చిన పుణ్యముకూడా పేద బ్రాహ్మణ శిశువుకు ఉపనయనం నిర్వహించిన ధర్మఫలానికి పదహారోవంతుకైనా సరిసమానముకాదు.
కార్తీక పురాణం 7వ రోజు కథ
శ్లో //
మాఘ్యం వై మాధవే మాసి చోత్తమం మౌంజీ బంధనం |
కారయిష్యంతి తే రాజన్ దానం దత్త్వాతు కార్తికే //
కార్తికంలో ఉపనయన దానసంకల్పం చేసి, తదనంతరం మాఘమో వైశాఖమో వచ్చినపుడు ఉపనయనం జరిపించాలి. సద్గుణపూర్ణులైన శ్రోత్రియ బ్రాహ్మణబాలకులకు ఉపనయనం చేయించుట అనంతపుణ్యదాయకమని ధర్మజ్ఞ మునులు ప్రసిద్ధముగా ప్రతిపాదించారు. కార్తికమాసంలో “ఫలానా వటువుకు నా ధనంతో ఉపనయనం నిర్వహింతును” అని మనస్సాక్షిగా వ్రతసంకల్పం చేస్తే, దానికి కలుగు సత్ఫలాన్ని స్వర్గవాసులుకూడా పరిమాణింపలేరు.
జనక నరపాల! ఇతరుల ధనంతో తీర్థయాత్రలు చేయడం, దేవబ్రాహ్మణార్చనలు చేయడం వలన కలుగు పుణ్యం ఆ ధనదాతలకే చెందుతుంది-ఇది జగజ్జనిత విషయమే కదా! అట్లే, కార్తికంలో తమ సంపాద్యంతో బ్రాహ్మణునికి ఉపనయనంతోపాటు వివాహం జరిపించగలిగితే పుణ్యవృద్ధి మరింత పరాకాష్ట చేరుతుంది.
శ్లో II
కన్యాదానం తు కార్తిక్యం యః కుర్యాద్భక్తితో నఘః |
స్వయంపాపైర్వినిర్ముక్తః పితృణాం బ్రహ్మణః పదమ్ ||
కార్తికంలో భక్తితో కన్యాదానం చేసిన వాడు స్వపాప విముక్తుడై తానే కాదు, తన పితృవర్గాన్నికూడా బ్రహ్మలోకానికి అధిరోహింపజేస్తాడు. ఇందుకు ఒక ఇతిహాసం చెబుతాను, శ్రద్ధతో వినుము.
సువీరోపాఖ్యానము
ద్వాపరయుగంలో వంగదేశంలో సువీరుడనే దురాచారి నరపతి ఉండేవాడు. మృగనయనులా లావణ్యంతో వెలుగొందిన సుందరాంగి అతని భార్య. దైవలీల వశాత్తు దాయాదుల చేతిలో ఓడిపోయి సింహాసనచ్యుతుడై, భార్యతో అరణ్యవాసి అయ్యాడు; కందమూలఫలాహారాలతో కాలగతం చేశాడు. కాలక్రమంలో భార్య గర్భిణీ అయింది. నర్మదాతీరం వద్ద పర్ణశాల కట్టించుకొని అక్కడే నివసించేవాడు. కొద్ది రోజుల్లో ఆ రాణి ఒక పాపాయిని ప్రసవించింది. సంపదలు శత్రువులకు చెరిగిపోవడం, అడవినివాస జీవనంలో తిండి దొరకడం కష్టమవడం, తాజాగా కన్యసంతానం జన్మించడం-ఈ అన్నిటిని తలుచుకుంటూ, గతకర్మలను నిందించుకుంటూ, అప్పుడప్పుడూ కన్నీటి తడి నిట్టూర్పులతో ఆ బిడ్డను పెంచసాగారు. వయస్సు తీరుగా ఆ బాలిక ఎదిగి సౌందర్యసౌభాగ్యాలతో నేత్రామృతమై కనిపించింది. ఎనిమిదేళ్ల వయసులోనే ఆమె రూపమునకు మోహితుడైన ఓ మునికుమారుడు, “ఈ బాలికను నాకు అందించి వివాహం చేసి పెట్టు” అని సువీరుని వేడుకున్నాడు. రాజు పలికెను-“ఋషిపుత్ర! నేను తీవ్రమైన దరిద్రంలో ఉన్నాను; కావున కోరినంత కన్యాశుల్కం సమర్పిస్తే నీ కోరిక తీరుస్తాను.” మునికుమారుడు అన్నాడు-“క్షణంలో అంత ధనం సమకూర్చలేను; తపస్సుతో సంపాదించి తెచ్చి ఇస్తాను; అంతవరకు ఈ బాలికను నాకు కట్టుబాటుగా భద్రపరచి ఉంచుము.” సువీరుడు అంగీకరించగా, అతడు నర్మదాతీరం పక్కనే ఘోరతపస్సు చేసి అనూహ్య ధనసంపద సంపాదించి తెచ్చాడు. రాజు సంతృప్తి చెందగా, కుటుంబాచార ప్రకారం ఆ కన్యను అతనికే కట్టబెట్టి, అరణ్యంలోనే మంగళవేణుగానముల మధ్య వివాహం జరిపించాడు. వధూవరులు తమ మార్గం పట్టారు. ఆ కన్య విక్రయార్జిత ధనంతో సువీరుడు సౌఖ్యంగా జీవించసాగాడు. దాని ఫలితంగా భార్య మళ్లీ గర్భవతి అయి మరొక పాపాయిని కనింది. రాజు ఆనందించి, “పెద్దకూతురిలా ఈ చిన్నది ద్వారా మరింత ధనము సమకూరుతుంది” అనుకున్నాడు. బిడ్డ సులువుగా ఎదుగుతుండగా-
ఒక రోజు ఓ యతీశ్వరుడు నర్మదాస్నానార్థం వచ్చి, పర్ణశాలలో ఉన్న సువీరుని కుమార్తెతో సహా చూచి, “నేను కౌండిన్యగోత్ర యతి; అరణ్యంలో కుటుంబంతో బ్రతుకుతున్న నీవెవరు?” అని అడిగాడు. సువీరుడు-“అయ్యా! నేనే వంగేశ్వరుడు సువీరుడను; దాయాదుల చేత రాజ్యభ్రష్టుడనై అడవిలో జీవిస్తున్నాను.
శ్లో॥
న దారిద్ర్యసమం దుఃఖం | న శోకః పుత్రమారణాత్ |
న చ వ్యాధానుగమనేన వియోగః ప్రియాపహాత్ ॥
దరిద్రం కన్నా దుర్భరమైనది లేదు; పుత్రవియోగం వలె హృదయహరమైన శోకమూ అరుదు; భార్య-రాజ్య వియోగం అంతర్గత శూలంలా గుచ్చుతాయి. ఈ మూడు కష్టాల బారిన పడి కందమూలాలతోనే జీవిస్తున్నాను. మొదట నాకు పాపాయి పుట్టింది; ఆమెను మునికుమారునికి విక్రయించి వచ్చిన ధనంతో బ్రతుకుతున్నాను; ఇది రెండవ కూతురు; ఇది నా భార్య; మరేమైనా అడగవచ్చు” అని చెప్పగా, యతి ఆశ్చర్యపడి అన్నాడు-“రాజా! ఘోరపాపం చేశావు; అవివేకంతో పాపం కూడబెట్టుకున్నావు.
శ్లో II
కన్యాద్రవ్యేణ యో జీవేత్ అసిపత్రం స గచ్ఛతి |
దేవానృషీన్ పితౄంచాపి కన్యాద్రవ్యేణ తర్పయేత్ |
శాపం దాస్యంతి తే సర్వే జన్మజన్మాన్యపుత్రతామ్ ॥
కన్యా విక్రయ ధనంతో జీవించినవాడు మరణానంతరం అసిపత్రవన నరకానికే పడతాడు. ఆ ధనంతో దేవ,ఋషి-పితృ తర్పణాలు చేసినా వారికీ నరకదుఃఖమే భాగ్యం; పైగా కర్తకు జన్మజన్మాలపాటు పుత్రలేమి శాపం పడుతుంది. కన్యావిక్రయం వృత్తిగా చేసేవారు రౌరవ నరకంలో నలుగుతారు. రాజా!
శ్లో //
సర్వేషామేవ పాపానాం ప్రాయశ్చిత్తం విదుర్ బుదాః |
కన్యావిక్రయశీలస్య ప్రాయశ్చిత్తం న చోదితమ్ ॥
అన్ని పాపాలకూ ప్రాయశ్చిత్త మార్గములున్నా, కన్యావిక్రయ అనే ఘోరపాతకానికి శాస్త్రోక్త పరిహారం లేదు. కాబట్టి, సువీరా! ఈ కార్తిక శుక్లపక్షంలో నీ రెండవ కుమార్తెకు ధర్మపద్ధతిగా కన్యాదానం చేసి కళ్యాణం జరిపించు. కార్తికంలో విద్యా,తేజస్సు,శీలంతో నిండిన వరుడికి కన్యాదానం చేసిన వాడు గంగాదీ సమస్త తీర్థస్నాన–దానాల పుణ్యాన్నీ, యథోక్త దక్షిణ సమేత అశ్వమేధాదుల ఫలాన్నీ పొందుతాడు” అని బోధించాడు. అయితే దురాశబుద్ధిగల సువీరుడు ఆ సద్బోధను తృణీకరించి-“రొమ్ము! పుత్రసంతానంతో గృహ–క్షేత్ర–రత్నాదుల ఆభరణాలతో ఈ దేహాన్ని పరిపుష్టం చేసుకొని భోగాలే అనుభవించాలి; ధర్మధర్మం అన్న కుటిల వాదాల్తో కాలం పోతుందే! ధర్మం ఏమిటి? దానం ఏమిటి? ఫలం ఏమిటి? పుణ్యలోకాలు ఏమిటి? ప్రధానంగా సంపాదించి భోగించడమే లక్ష్యం. పెద్దకూతురి కంటే అధిక ధనం ఇచ్చేవాడికే చిన్నదాన్ని ఇస్తాను; నాకు కావలసిన సుఖాలన్నీ అనుభవిస్తాను. నాకెందుకు నీవు?” అని తరిమేశాడు. తాపసి తన మార్గం పట్టాడు.
శ్రుతకీర్త్యుపాఖ్యానము
సువీరుని పూర్వీకులలో శ్రుతకీర్తి అనే మహారాజు ఉండేవాడు, ధర్మప్రచారకుడు, శతాధిక యాగకర్త; తన పుణ్యబలం వలన స్వర్గలోకంలో ఇంద్రాదుల చేత ఆదరింపబడి సుఖాలు అనుభవిస్తున్నాడు. ఇదిలా ఉండగా, సువీరునిపై యముని శిక్షార్ధం యమదూతలు స్వర్గానికెళ్లి శ్రుతకీర్తి జీవిని పాశబద్ధుని చేసి నరకానికి తీసుకువచ్చారు. ఆశ్చర్యంతో శ్రుతకీర్తి యమనద్దీశుని ప్రశ్నించాడు-“స్వర్గవాసిని నన్నెందుకు నరకానికి తెప్పించితివి? నా పాపం ఏమిటీ?” ధర్మరాజు స్మితంతో పలికెను-“నీ వంశీకుడు సువీరుడు కన్యను విక్రయించాడు; అతని పాపఫలితాన్ని వంశస్థులంతా అనుభవించాలి. అయినా అతని రెండో కుమార్తె నర్మదాతీరం పర్ణశాలలో తల్లితో ఉంది; ఆమెకు ఇంకా వివాహం కాలేదు. కాబట్టి నా అనుగ్రహంతో నీవు దేహధారి అవి భూలోకానికి వెళ్లి, యోగ్యవరునికి యథావిధిగా కన్యాదానం చేసి వివాహం జరుపుము. కార్తికమాసంలో సర్వాలంకారాలతో ఉన్న కన్యను యోగ్య వరునికి దానం చేసిన వాడు లోకాధిపతితో సమాన ఫలితాన్నొందుతాడు. సంతానం లేని వాడు అయినా బ్రాహ్మణ కన్యాదానానికి ధనసహాయం చేసినా కన్యాదాత ఫలాన్నే పొందుతాడు. స్వలాభరహితంగా రెండు పాడి ఆవులు చెల్లించి కన్యను కొనిపెట్టి, సద్గుణవంతుడికి ఇచ్చి పెండ్లి జరిపించినా కన్యాదానఫలమే లభిస్తుంది. అట్లే చెయుము; అప్పుడు నీవు, నీ పూర్వీకులు, సువీరుడూ నరకమునుండి విముక్తి పొందుదురు” అని అన్నాడు.
యమానుగ్రహంతో శరీరసంబంధిని అయిన శ్రుతకీర్తి నర్మదాతీరానికి చేరి, సువీరుని భార్యకు హితవులు బోధించి, ఆ రెండో కుమార్తెను సువర్ణాభరణాలతో అలంకరించి “శివార్పణమస్తు” అని సంకల్పించి యథావిధిగా ఓ బ్రాహ్మణునికి కన్యాదానం చేశాడు. ఆ పుణ్యప్రభావంతో సువీరుడు నరకయాతనల నుండి విముక్తి పొంది స్వర్గానికి యోగ్యుడయ్యాడు. తరువాత శ్రుతకీర్తి మరి పది మంది బ్రహ్మచారులకు కన్యామూల్య సహాయం చేసి, వారివారి పితృపరంపరలు పాపవిమోచనం పొంది స్వర్గానికి చేరారు. అనంతరం శ్రుతకీర్తి తిరిగి స్వర్గంలో తన సన్నిధితో సుఖం అనుభవించాడు. అందుచేత, జనక మహారాజా! కార్తికంలో కన్యాదానం చేసేవాడు సర్వపాపనాశనం పొందుతాడని సందేహం లేదు. కన్యామూల్యాన్ని భరించలేని వారు కల్యాణార్థం మాటసహాయం చేసినా అపార పుణ్యం పొందుతారు. యథావిధిగా కార్తికవ్రతం ఆచరించిన వారు స్వర్గం పొందుతారు; విస్మరించిన వారు నరకాన్నీ పొందుతారనడంలో ఏ మాత్రం సందేహము లేదు.
చతుర్దశాధ్యాయము
వశిష్ఠుడు:
మిథిలాధీశ! కార్తికమంతా పూర్వోక్త విధిగా వ్రతసంపూర్ణత సాధించలేని వారైనా, కార్తిక పౌర్ణమినాడు వృషోత్సర్గం చేస్తే జన్మాంతర పాపాలు క్షయించిపోతాయి.
వృషోత్సర్గము
జనక! ఆవు కోడెదూడ మెడకు అచ్చు కట్టి అబోతుగా విడిచిపెట్టుటనే వృషోత్సర్గం అంటారు. ఇతర కర్మాచరణలతో దొరకనంత పుణ్యాన్ని ప్రసాదించే కార్తిక వ్రతసంపదలో భాగమే ఇది. పౌర్ణమినాడు పితృప్రీత్యర్థం ఒక నీలవర్ణ కోడెదూడను అచ్చు బంధించి స్వేచ్ఛగా విడిచి వేయాలి. అట్లు చేసిన ఫలితం గయాక్షేత్రంలో కోట్ల శ్రాద్ధాలు చేసిన ఫలితంతో సమానమని ప్రఖ్యాతం.
శ్లో ||
యః కో వా స్మత్ కులే జాతః పౌర్ణమాస్యాం తు కార్తికే
ఉత్పృజ్యే ద్వృషభం నీలం తేన తృప్తా వయం త్వితి
కాంక్షంతి నృపశార్దూల—పుణ్యలోక స్థితా అపి…
పుణ్యలోకాలలో ఉన్న పితరులే ‘మన కులంలో పుట్టిన వాడు కార్తిక పౌర్ణమినాడు నీలకోమల వృషభదూడను అచ్చు కట్టి వదిలితే మాకు పరమానందం’ అని ఆశిస్తారు. జీవనంలో ఒక్కసారైనా వృషోత్సర్గం చేయని ధనవంతుడుకూడా అంధతామిస్రనరకానికే పతనం. గయాశ్రాద్ధం, వార్షికాబ్దికాలు, తీర్థతర్పణాలు,ఏవీ వృషోత్సర్గానందానికి సమానము కావు; పెద్దలు గయాశ్రాద్ధం–వృషోత్సర్గం రెండూ సమానమని చెప్పినప్పటికీ వృషోత్సర్గమే శ్రేష్ఠం.
వివిధ దానములు
కార్తికంలో పండ్లదానం చేసిన వాడు దేవ–ఋషి–పితృబంధాలనుండి విముక్తి పొందుతాడు. దక్షిణతో ధాత్రీఫల దానం సార్వభౌమ పటిమను నొందిస్తుంది. కార్తిక పౌర్ణమినాడు లింగదానం సమస్తపాపహారం; అతి పుణ్యదాయకం; ఇహలోకంలో అనేక భోగాలు అనుభవింపజేసి, పరలోకంలో చక్రవర్తిత్వం ప్రసాదిస్తుంది.
నిషిద్ధాహారాలు
అనంతఫలదాయకమైన ఈ కార్తికవ్రతావకాశం సులభంగా అందరికీ దొరకదు. ఈ మాసంలో,పరాన్నాభుక్తి, పితృశేషాహారం, నిషిద్ధద్రవ్యాహారం, శ్రాద్ధభోజనం, నువ్వులదానపట్టడంఈ అయిదూ విరమించాలి. ఇంకా సంఘాన్నం, శూద్రాన్నం, దేవార్చకాన్నం, అపరిశుద్ధాన్నం, త్యక్తీకర్మిణి అన్నం, విధవా అన్నం తినరాదు. కార్తిక పౌర్ణమి, అమావాస్య, పితృదినం, ఆదివారాలు, గ్రహణదినాలు, వ్యతీపాత–వైదృత్యాదుల వంటి నిషిద్ధదినాల్లో రాత్రి భోజనం మాన్యం. ఏకాదశినాడు రాత్రింబవళ్లు ద్విభోజనం వర్జ్యం; ఛాయానక్తమే శ్రేష్ఠమని మహర్షులు అభిప్రాయపడ్డారు. ఈ పవిత్ర మాసంలో నిషిద్ధదినాల్లో భుజిస్తే పాపరాశి విస్తరిస్తుంది. కాబట్టి కార్తికంలో తైలాభ్యంగ, పగటి నిద్ర, కంచుపాత్రభోజనం, పరాన్నభోజనం, గృహస్నానం, నిషిద్ధదిన రాత్రిభోజనం, వేదనింద,ఈ ఏడు వర్జ్యాలు ఖచ్చితంగా విడచాలి. సమర్థులై ఉండి కార్తికంలో నదీస్నానం విడిచి ఇంటిలో వేడి నీటి స్నానం చేస్తే అది ‘కళ్ళు’ స్నానం చేసినట్టు అవుతుందని బ్రహ్మోక్తి. సూర్యుడు తులాలో ఉన్నంత కాలం నదీస్నానమే ముఖ్యం. సమీపంలో నదిలేనపుడు చెరువు,కాలువ,నూతివద్ద గంగా,గోదావరీాది మహానదులను స్మరించుకుంటూ స్నానమాచరించవచ్చు. ఎక్కడ చేసినా ప్రాతఃకాల స్నానం అత్యవశ్యకం; అక్రమించినవారు నరకానికి పతించి అనంతరం చండాలయోనిలో పుడతారు. స్నానానంతరం గంగా స్మరణతో శ్రీహరి సూర్యమండలాధీశుని ధ్యానించి, విష్ణుగాథా–పురాణాలు శ్రవణం చేయాలి. దినకార్యాలు ముగించుకొని సాయంకాల స్నానం, ఆచమనంతో పూజాస్థానంలో పీఠం ఉంచి, ఈశ్వరప్రతిష్ఠ చేసి పంచామృత–ఫలోదక–కుశోదకస్నానాలతో అభిషేకించి షోడశోపచార పూజ చేయాలి.
పరమేశ్వర షోడశోపచార పూజాక్రమం
ముందుగా పార్వతీపతి పరమేశ్వరుడికి ఆవాహన.
ఓం వృషధ్వజాయ నమః
ఓం గౌరీప్రియాయ నమః
ధ్యానం సమర్పయామి (పుష్పాక్షతలు); పాద్యం సమర్పయామి (జలబిందువు)ఓం లోకేశ్వరాయ నమః – ఆర్ఘ్యం సమర్పయామి (జలబిందువు)
ఓం రుద్రాయ నమః
ఓం గంగాధరాయ నమః
మంత్రం:
ఆచమనీయం సమర్పయామి (జలబిందువు);
స్నానం సమర్పయామి (జలం అభిషేకం) -లేదా
“ఆపో హిష్టా మయో భువః…” మంత్రం పఠిస్తూ జలాభిషేకం.
ఓం ఆశాంబరాయ నమః – వస్త్రం సమర్పయామి (వస్త్రయుగ్మం)
ఓం జగన్నాథాయ నమః -ఉపవీతం సమర్పయామి
ఓం కపాలధారిణే నమః – గంధం సమర్పయామి (కుడిచేతి అనామికతో)
ఓం ఈశ్వరాయ నమః -అక్షతాన్ సమర్పయామి
ఓం పూర్ణగుణాత్మనే నమః – పుష్పం సమర్పయామి
ఓం ధూమ్రాక్షాయ నమః – ధూపమాఘ్రాపయామి
ఓం తేజోరూపాయ నమః – దీపం సమర్పయామి (ఒకవత్తి ఆవునేతి)
ఓం లోకరక్షాయ నమః – నైవేద్యం సమర్పయామి
“ఓం భూర్భువస్సువః తత్ సవితుర్వరేణ్యం భర్గో దేవస్య ధీమహి ధియో యో నః ప్రచోదయాత్” అని పువ్వుతో నైవేద్య చుట్టూ నీరు ప్రోక్షించి,
ఓం ప్రాణాయ స్వాహా,
ఓం అపానాయ స్వాహా,
ఓం వ్యానాయ స్వాహా,
ఓం ఉదానాయ స్వాహా,
ఓం సమానాయ స్వాహా,
ఓం శ్రీ మహాదేవాయ శివ శివ శివ శంభవే స్వాహా
ప్రతి “స్వాహా”కు నైవేద్యం సూచించి “అమృతమస్తు… ఉత్తరాపోషణం సమర్పయామి” అంటూ కుడిప్రక్క నీటిబిందువు వదలాలి.
తదనంతరం,
14. ఓం లోకసాక్షిణే నమః – తాంబూలాదికం సమర్పయామి (5 తమలపాకులు, 2 పోకచెక్కలు)
15. ఓం భవాయ నమః – ప్రదక్షిణం సమర్పయామి
16. ఓం కపాలినే నమః – నమస్కారం సమర్పయామి (సాష్టాంగప్రణామం)
అనంతరం నెల పొడవున సహస్రనామసహితంగా లేదా షోడశోపచారంతో శివార్చన చేసి పూజాంతంలో-
మంత్రం:
“పార్వతీకాంత దేవేశ పద్మజార్చ్యాంఘ్రిపంకజ
ఆర్ఘ్యం గృహాణ దైత్యారే దత్తంచేదం ముమాపతే “
ఈ మంత్రంతో ఆర్ఘ్యం సమర్పించి, యథాశక్తి దీపాలు వద్దలి, శక్తినిబట్టి బ్రాహ్మణులకు దానం చేయాలి. ఈ విధంగా కార్తికమంతా బ్రాహ్మణసహిత నక్తవ్రతం ఆచరించినవాడు వంద వాజపేయాలు, వేల సోమ-అశ్వమేధాల ఫలితాన్ని పొందుతాడు. కార్తికనక్తవ్రతంతో పుణ్యవృద్ధి-పాపక్షయం సులభమవుతుంది. కార్తిక శుద్ధ చతుర్దశినాడు పితృప్రీత్యర్థం బ్రాహ్మణభోజనం చేస్తే వారి పితృవర్గం సంతోషిస్తారు. అదే నాడు ఔరసపుత్రుడు తిలతర్పణం చేస్తే పితృలోకమంతా ప్రీతిపద్రమవుతుంది. ఆ రోజున ఉపవాసంతో శివారాధన చేసి, తిలదానం చేసినవాడు కైలాసానికి క్షేత్రనాధుడు అవుతాడు. కార్తికవ్రతాన్ని ఆచరించినవారు పాపపరిత్యాగులు అవుతూ మోక్షపథగాములు కాగలరు.
జనక మహారాజా! కార్తిక పురాణంలోని ఈ చతుర్దశాధ్యాయాన్ని భక్తిశ్రద్ధలతో పఠించినా, శ్రవణం చేసినా సర్వపాపాలకు సముచిత ప్రాయశ్చిత్తఫలితం లభిస్తుంది.
ఏవం శ్రీ స్కాందపురాణాంతర్గత కార్తికమహాత్మ్యే
త్రయోదశ-చతుర్దశాధ్యాయౌ
సప్తమదిన పారాయణము సమాప్తము.
ఇంకా చదవండి :-కార్తీకపురాణం ఆరవ రోజు కథ
