Karthika puranam day 11 in telugu
✦ ఏకవింశాధ్యాయము ✦
కార్తీక పురాణం 11వ రోజు కథ
అత్రి ముని ఇలా చెప్పారు:-
“ఓ అగస్త్య మహర్షీ! మొదట సాదాసీదా తగవులా మొదలైన ఆ యుద్ధం, కొద్దికొద్దిగా ప్రళయదృశ్యమంతటి మహాసమరంగా పరిణమించింది. శూరులు పదునైన బాణాలు, అస్త్రాలు, ఖడ్గాలు, శూలాలు, ముసలాలు, తోమరాలు, కుంభాలు, కుఠారాలు వంటి అనేకాయుధాలతో రక్తపాతం సృష్టించారు. ఇనుపకట్లతో, తాడికర్రలతో, రణరంగం ఘోరంగా మారింది.
Explore the significance of Karthika puranam day 11 in telugu and its teachings.
ఆ సమరంలో కాంభోజరాజు మూడు వందల బాణాలు సంధించి, పురంజయుని గొడుగు, జెండా, రథం అన్నీ చీల్చివేశాడు. తరువాత అయిదు బాణాలతో గుర్రాలను కూలగొట్టి, మరికొన్ని బాణాలతో పురంజయుని గాయపరిచాడు. ఆ దెబ్బకు మండిపోయిన పురంజయుడు బ్రహ్మాస్త్ర మంత్రంతో అభిమంత్రించిన పది పదునైన బాణాలను సంధించాడు. అవి కాంభోజుని కవచాన్ని ఛేదించి గుండెల్లో దూసుకుపోయాయి. రక్తం ప్రవహిస్తూ, గాయాల్ని తానే పెరికి తీయగా, కాంభోజ మహారాజు ఉక్కిరిబిక్కిరై ‘ఓ పురంజయా! నేను పరసంపదలకు ఆశపడే వాడిని కాదు. నీ బాణాలే నీకు తిరిగి అందిస్తున్నాను , వీటిని స్వీకరించు!’ అని అన్నాడు. అలా చెప్పి, అదే బాణాలను తన విల్లుతో మళ్లీ పురంజయుని వైపు వదిలాడు.
ఆ బాణాలు పురంజయుని సారథిని చంపి, ధనుస్సును విరగకొట్టి, అతనికి మరింత గాయాలు చేశాయి. ఆ దెబ్బతో ఆగ్రహించిన అయోధ్యాధిపతి ఇరవై రెక్కల బాణాలను సంధించి, ఆకర్ణాంతంగా లాగి కాంభోజునిపై వదిలాడు. ఆ ఇరవై బాణాలన్నీ ఏకకాలంలో అతని గుండెను చీల్చి వెనుకనుండి బయటకు దూసుకుపోయాయి. కాంభోజరాజు మూర్ఛపోయి కూలిపోయాడు.
ఆ క్షణం నుండే యుద్ధం మరింత భయంకరమైంది. తెగిన తుండాలతో ఏనుగులు, నరముండలతో గుర్రాలు, చీలిపోయిన రథాలు, చక్రాలు, తలలు, మొండెలు ఒకదానిపై మరొకటి పడి, రణరంగం రక్తమయమై జ్వాలలతో తళతళలాడింది. వీరుల రక్తం వాగులుగా ప్రవహించసాగింది. ఆ సంగ్రామం దుర్మరణదాయకమై, పురంజయుడి బలం క్రమంగా తగ్గిపోయింది. కురుజాది వీరుల ఉత్సాహం ఎదిరించలేక, సాయంకాలానికి సమరభూమిని వదిలి పట్టణంలోకి పారిపోయాడు.
అంతఃపురంలో విషాదంతో కూర్చున్న పురంజయుడిని చూసి, ‘సుశీలుడు’ అనే పురోహితుడు మెల్లగా పలికాడు
‘మహారాజా! నీ మనసులో ఆ వీరసేనుడిని జయించాలని ఉన్న ఆకాంక్ష నిజంగా బలమైనదయితే, ఈ క్షణమే భక్తితో విష్ణువుని సేవించు. ఈ రోజు కార్తీకపౌర్ణమి ,కృత్తికా నక్షత్రం కలిగిన పుణ్య సమయం. చంద్రుడు షోడశ కళలతో కాంతిమయుడై ఉన్న ఈ వేళ, ఈ ఋతువులో దొరికే పుష్పాలతో విష్ణువుకు పూజ చేయుము. ఆయన సన్నిధిలో దీపాలు వెలిగించి, “గోవిందా! నారాయణా!” అని నామస్మరణతో గానం చేయు. ఆ గానంతో నృత్యమాడి హరి సన్నిధిలో ఆనందించు. అలా చేసితే విష్ణువు అనుగ్రహంతో నీకు మహావీరుడైన కుమారుడు పుడతాడు. కార్తీక మాసంలో భక్తుల రక్షణార్థం విష్ణువు తన సుదర్శనచక్రాన్ని పంపుతాడు.’
తరువాత పురోహితుడు చెప్పాడు
‘రాజా! నీ ఓటమికి కారణం సైన్యబలహీనత కాదు, శారీరక దౌర్బల్యం కాదు. అధర్మం అధికమై, నీ ధర్మఫలం తగ్గిపోవడమే నీ పరాజయానికి మూలం. కాబట్టి, శోకాన్ని వదలి శ్రీహరిని భక్తితో సేవించు. కార్తీకవ్రతాన్ని ఆచరించు. ఈ వ్రతం ఆయురారోగ్యం, ఐశ్వర్యం, సంతానం, సౌభాగ్యం అన్నీ ప్రసాదిస్తుంది. నా మాటలపై విశ్వాసం ఉంచు.’
ఏకవింశోధ్యాయ సమాప్తం
(ఇరవై ఒకటవ అధ్యాయం ముగింపు)
✦ ద్వావింశాధ్యాయము ✦
రెండవనాటి యుద్ధము , పురంజయుని విజయము
అత్రి మహర్షి మళ్లీ అగస్త్యుడిని ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు,
“ఓ అగస్త్యా! సుశీలుడు చెప్పిన ఆ జ్ఞానమయమైన ఉపదేశం విని, పురంజయుడు వెంటనే విష్ణుమందిరానికి వెళ్లాడు. వివిధ రకాల పుష్పాలు, పండ్లు, పత్రాలు సేకరించి, షోడశోపచారాలతో హరిదేవుని ఆరాధించాడు. ఆయన చుట్టూ ప్రదక్షిణలు చేస్తూ నమస్కరించాడు. మేళతాళ నాదాల మధ్య భక్తితో కీర్తనలు పాడి, ఆనందంతో నర్తించాడు. తరువాత బంగారంతో విష్ణు విగ్రహం తయారు చేయించి, దానికి కూడా పూజలు సమర్పించాడు. దీపమాలికలు వెలిగించి, ఆ రాత్రంతా హరి సేవలో మునిగిపోయాడు.
మరుసటి ఉదయం, సూర్యోదయం కానక ముందే, సైన్యంతో మళ్లీ యుద్ధరంగానికి బయల్దేరాడు. నగర సరిహద్దులు దాటుతూనే, ధనుష్టంకారాన్ని గర్జింపజేసి, శత్రువులను సమరానికి ఆహ్వానించాడు. ఆ ధ్వనిని విని, కాంభోజులు, కురుజాతులు, ఇతర రాజుల సైన్యాలు సమరం ప్రారంభించాయి. పిడుగుల్లాంటి బాణాలతో, వజ్రాల్లాంటి ఖడ్గాలతో, ఆకాశాన్ని తాకే వేగంతో దూసుకెళ్లే గుర్రాలపై యోధులు పోరాడారు. ఐరావతాలవంటి ఏనుగులు గర్జించాయి. యుద్ధం క్రమక్రమంగా దుర్దర్శనంగా మారింది.
గత రాత్రి పురంజయుడు చేసిన విష్ణు పూజలతో సంతోషించిన ఆ గరుగగమనుడు , అంటే శ్రీహరి , తన దైవబలాన్ని పురంజయునికి తోడుగా చేశాడు. దాంతో శత్రు రాజుల బలమంతా క్షీణించిపోయింది. కాంభోజుల గుర్రాలు, కురుజాతుల ఏనుగులు, ఇతర రాజుల రథాలు, పాదసైన్యాలు అన్నీ పురంజయుడి ముందు నిలువలేక పోయాయి. హరిచేత అనుగ్రహం పొంది, దైవబలం చేత ఆశీర్వదించబడిన పురంజయుడు శత్రువులను సమూలంగా నాశనం చేశాడు. వారందరూ భయంతో రణరంగాన్ని వదిలి, తమ తమ దేశాలకు పారిపోయారు.
విజయోత్సాహంతో నిండిన పురంజయుడు అయోధ్యలో ప్రవేశించాడు. ఆయన విజయానికి మూలం భౌతిక బలం కాదు , దైవానుగ్రహమే. ఎందుకంటే, విష్ణువు అనుకూలుడైతే శత్రువులు స్నేహితులవుతారు; ఆయన ప్రతికూలుడైతే స్నేహితులే శత్రువులవుతారు. దేనికైనా దైవబలమే ప్రధానమని ఈ సమరం తెలిపింది. ఆ దైవబలం సంపాదించడానికి ధర్మాచరణమే మూలం.
కార్తీక వ్రతం అనే ధర్మాచరణే అత్యుత్తమమైనది. ఎవరు కార్తీక మాసంలో శ్రీహరిని సేవిస్తారో, వారి అన్ని దుఃఖాలు తక్షణమే నశిస్తాయి. అగస్త్యా! విష్ణుభక్తి పొందడం అరుదు; కార్తీకవ్రతం ఆచరించే నిష్ఠ మరీ దుర్లభం. అయినా, కలియుగంలో ఎవరైతే ఈ వ్రతాన్ని విశ్వాసంతో ఆచరిస్తారో , వారు శూద్రులైనా సరే వైష్ణవులుగా పరిగణింపబడతారు. వేదవేత్తలయినా, హరిభక్తి లేని వారు కర్మచండాలులుగా భావించబడతారు. వేదవేత్త, హరిభక్తుడు, కార్తీకవ్రతపరుడు, ఇలాంటి భక్తుని హృదయంలో సాక్షాత్తు విష్ణువు నివసిస్తాడు.
ఎవరు ఏ జాతివారైనా సరే, సంసారసాగరాన్ని దాటాలనే ఆకాంక్షతో విష్ణువుని పూజిస్తారో , వారు తక్షణమే ముక్తి పొందినవారుగా పరిగణించబడతారు. అగస్త్యా! స్వతంత్రుడైనా, పరతంత్రుడైనా , హరి సేవలో ఉండేవారే విముక్తి పొందుతారు. భక్తులు, హరిదేవుడు పరస్పర ప్రేమతో బంధింపబడి ఉంటారు. భక్తులకూ ఇహపర లోక సుఖాలనూ ప్రసాదించగల దైవం వాసుదేవుడే.
విశ్వమంతా వ్యాపించి ఉన్న ఆ విష్ణువునందు భక్తి కలిగినవారికే కార్తీకవ్రతం ఆచరించే అవకాశం లభిస్తుంది. వేదసమ్మతమైన, సర్వశ్రేష్ఠమైన ఈ వ్రతాన్ని ఆచరించినా, కనీసం దాని మహాత్మ్యాన్ని శ్రద్ధగా విన్నా కూడా , వారు పాపరహితులై, వైకుంఠప్రాప్తిని పొందుతారు. ఈ ద్వావింశాధ్యాయం శ్రద్ధకాలంలో పఠించేవారికి, పితృదేవతలు కల్పాంతం వరకు తృప్తి పొందుతారు.”
ద్వావింశాధ్యాయ సమాప్తం
(ఇరవై రెండవ అధ్యాయం ముగింపు)
✦ త్రయోవింశాధ్యాయము ✦
పురంజయుని మోక్షము (పునఃరచిత, స్వతంత్ర తెలుగు రూపం)
అగస్త్యుడు మృదుస్వరంతో అడిగాడు ,
“ఓ అత్రిమహర్షీ! విష్ణుకృపతో విజయాన్ని పొందిన పురంజయుడు తరువాత ఏమి చేశాడు? దయచేసి వివరించు.”
అత్రి ముని చిరునవ్వుతో సమాధానమిచ్చాడు,
“అగస్త్యా! శ్రీహరినుగ్రహంతో యుద్ధరంగంలో విజయం సాధించిన పురంజయుడు అయోధ్యలో పరమప్రతాపంతో వెలిగాడు. ఆయన రాజ్యం అమరావతిని తలపించింది; స్వయంగా ఇంద్రుడు ఉన్నట్లుండేది. విజయానంతరం అతడు తన గత పాపచింతనలను త్రోసి వేసి, సత్యనిష్ఠుడు, శుచిశీలుడు, ధర్మాచరణపరుడు అయ్యాడు. దానం, యజ్ఞయాగాలు, వేదసంప్రదాయాలు, సత్సంకల్పాలు ,ఇవన్నీ అతని దైనందిన జీవన భాగమయ్యాయి.
ప్రతీ సంవత్సరం కార్తీకమాసంలో ఆయన శ్రీహరికి ప్రత్యేక వ్రతాచరణ చేశాడు. ఆ భక్తి కారణంగా అతని మనస్సు నిర్మలమై, అరిషడ్వర్గాలను జయించి, పరమవైష్ణవుడిగా మారాడు. క్రమంగా ఆయన హరిపూజలో అంతగా మునిగిపోయాడు కాబట్టి, ఏ క్షేత్రంలో విష్ణుపూజ చేయడం ఉత్తమమో అనే తపన అతన్ని ఆక్రమించింది.
ఒక రోజు ఆకాశవాణి వినిపించింది-
‘ఓ పురంజయా! కావేరీ నదీతీరంలో ఉన్న శ్రీరంగక్షేత్రం లోకవైకుంఠం. అక్కడ శ్రీరంగనాథుడనే పేరుతో ఉన్న విష్ణువును కార్తీకమాసంలో ఆరాధిస్తే, జననమరణ చక్రం నుండి విముక్తి పొందవచ్చు.’
ఆ వాణి విన్న వెంటనే పురంజయుడు రాజ్యపాలనను మంత్రులకు అప్పగించి, సైన్యంతో, గుర్రాలతో, రథాలతో యాత్ర ప్రారంభించాడు. అనేక తీర్థక్షేత్రాలను దర్శించి, ప్రతిచోటా విధివిధానాలతో హరిని ఆరాధించాడు. చివరకు కావేరీ మధ్యలో ఉన్న శ్రీరంగక్షేత్రాన్ని చేరుకున్నాడు.
అక్కడ ఆయన కార్తీకమాసమంతా స్నానం, జపం, దానం, దీపారాధన, హరినామస్మరణ మొదలైన పుణ్యకార్యాలతో గడిపాడు. ప్రతి క్షణమూ “కృష్ణా! గోవిందా! వాసుదేవా! శ్రీరంగనాథా!” అని పఠిస్తూ, భక్తితో నిండి ఉన్నాడు. ఆయన నిత్యం రంగనాథుని సేవలో విలీనమయ్యాడు.
వ్రతాన్ని పూర్తిచేసి తిరిగి అయోధ్యకు చేరిన పురంజయుడు, ధర్మకాముడై సత్పుత్రపౌత్రాదుల్ని పొందాడు. తరువాత భోగాసక్తిని విడిచి, భార్యతో పాటు వానప్రస్థాశ్రమాన్ని స్వీకరించాడు. కార్తీకవ్రతం, హరిపూజల్లో లీనమై ఉన్నాడు. ఆ భక్తిపుణ్యఫలంతో అంత్యంలో ఆయన వైకుంఠప్రాప్తి పొందాడు.
ఈ విధంగా స్కాందపురాణంలోని కార్తీకమహాత్మ్యంలో ఏకవింశ, ద్వావింశ, త్రయోవింశాధ్యాయాలు ముగిశాయి.”
త్రయోవింశాధ్యాయ సమాప్తం
(ఇరవై మూడు అధ్యాయం ముగింపు)
పదకొండవ (ఏకాదశ దిన) నాటి పారాయణము సమాప్తము
ఇంకా చదవండి : కార్తీక పురాణం 10వ రోజు కథ
