Karthika puranam day 13 in Telugu
విష్ణువు దూర్వాసుడితో ఇలా పలికాడు:
విష్ణువు ఇలా అన్నాడు: ‘ఓ దూర్వాస మహర్షీ! బ్రాహ్మణుడవైన నీకు అపచారం చేశానన్న బాధతో ఆ అంబరీషుడు ఎంతో కుమిలిపోతున్నాడు. ఆయన చుట్టూ బ్రాహ్మణులు కూర్చుని ఉండగా, ఆహారం కూడా తీసుకోకుండా దీనంగా విచారిస్తున్నాడు (ప్రాయోపవిష్టుడయ్యాడు).
నా సుదర్శన చక్రం నీ వెంటపడటానికి తానే కారణం అయ్యానని ఆయన చాలా దుఃఖిస్తున్నాడు. ఒక రాజుగా గోవులను, బ్రాహ్మణులను రక్షించడం తన మొదటి బాధ్యత. కానీ, బ్రాహ్మణుడవైన నీకే ఆపద కలిగించినందుకు ఆయన మనసు క్షోభిస్తోంది.
రాజు ధర్మబద్ధంగా పాలించడానికి దండనీతిని ఉపయోగించాలి. కానీ, ఆ నీతి బ్రాహ్మణుడిపై ప్రయోగించకూడదు.
”బ్రాహ్మణో బ్రాహ్మణై రేవ నిగ్రాహ్యో వేదవాదిభిః
సత్య ధర్మాది నిరతైః లోభ దంభ వివర్జితైః
(శ్లోక భావం): దోషి అయిన బ్రాహ్మణుడిని శిక్షించే అధికారం కేవలం ఇతర బ్రాహ్మణులకు మాత్రమే ఉంది. ఆ శిక్షించే బ్రాహ్మణులు ఎలాంటి వారై ఉండాలంటే – వేదాలు తెలిసినవారు, సత్యం-ధర్మం పాటించేవారు, దురాశ, గర్వం (డంబం) లేనివారై ఉండాలి.
ఒకవేళ బ్రాహ్మణుడు తప్పు చేసి, దానికి ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకోకపోతే, అతని ధనాన్ని లాక్కోవడం, బట్టలు తీసివేయడం, లేదా ఆ ప్రదేశం నుండి పంపివేయడం (స్థానభ్రంశం) వంటి శిక్షలను ఇతర బ్రాహ్మణులే విధించాలి కానీ, రాజుకు ఆ అధికారం లేదు.
రాజు స్వయంగా బ్రాహ్మణుడిని చంపినా, రాజు కారణంగా బ్రాహ్మణుడు చనిపోయినా, లేదా రాజు ఇతరులతో చంపించినా – ఈ మూడు సందర్భాలలోనూ రాజుకు ‘బ్రహ్మ హత్యాపాతకం’ చుట్టుకుంటుందని ధర్మశాస్త్రాలు గట్టిగా చెబుతున్నాయి.
అందువల్ల, గొప్ప భక్తుడైన ఆ అంబరీషుడు, బ్రాహ్మణుడవైన నీకు తన మూలంగా ప్రాణాలకు ముప్పు తెచ్చిన ఈ సుదర్శన చక్రం బాధపెడుతున్నందుకు తీవ్రంగా వేదన చెందుతున్నాడు. కాబట్టి, నువ్వు వెంటనే అంబరీషుడి వద్దకు తిరిగి వెళ్ళు. అలా చేయడం వల్ల మీ ఇద్దరికీ మంచి జరుగుతుంది.’
అని విష్ణుమూర్తి చెప్పడం ముగియగానే, దూర్వాసుడు అంబరీషుడి ముందు ప్రత్యక్షమయ్యాడు. వెంటనే సుదర్శన చక్రం కూడా అక్కడికి వచ్చేసింది. భయంతో వణికిపోతున్న దూర్వాసుడిని, ఆయన వైపు దూసుకువస్తున్న సుదర్శన చక్రాన్ని అంబరీషుడు చూశాడు. వెంటనే ఆయన చక్రానికి అడ్డుగా వెళ్లి, ‘ఓ సుదర్శనమా! దయచేసి నన్ను క్షమించు. భయంతో నిండిపోయిన వారిని, పైగా వారు బ్రాహ్మణులై ఉండగా, ఇలా క్రూరంగా బాధించడం ధర్మం కాదు’ అని చెబుతూనే, చేతికి ధనస్సు తీసుకుని ఇలా పలికాడు.
ఇరవై ఏడవ అధ్యాయము సమాప్తము.
కార్తీక పురాణం 13వ రోజు కథ
ఇరవై ఎనిమిదవ అధ్యాయము
‘ఆగు! ఓ విష్ణు చక్రమా! ఈ బ్రాహ్మణుడిని చంపడం నీకు తగని పని. నీ ఉద్దేశం చంపడమే అయితే, ముందు నన్ను చంపు. ఈ దూర్వాసుడిని వదిలిపెట్టకపోతే, నేను నీతో యుద్ధం చేయడానికి కూడా సిద్ధంగా ఉన్నాను.
రాజులకు యుద్ధం చేయడమే ధర్మం, కానీ బ్రతిమాలడం (యాచించడం) ధర్మం కాదు. నువ్వు విష్ణుమూర్తి ఆయుధానివి కాబట్టి నాకు దైవంతో సమానం. అందువల్ల నిన్ను ప్రార్థించవచ్చు, తప్పులేదు. అయినా సరే, ఈ బ్రాహ్మణుడిని రక్షించడం కోసం నేను నిన్ను ఎదుర్కోక తప్పదు.
ఈ ప్రపంచంలో నిన్ను గెలవగలిగినది ఏదీ లేదని నాకు తెలుసు. అయినా, నా బలం, పరాక్రమం ఏమిటో నువ్వు కూడా రుచి చూడు. ఇంకా కొంతకాలం ఆ శ్రీహరి చేతుల్లో ఉండాలని నీకు ఆశ ఉంటే, శరణు కోరిన ఈ దూర్వాసుడిని వదిలేసి వెళ్ళిపో. లేదంటే, నిన్ను ఖచ్చితంగా ఓడించి నేల మీద పడేస్తాను.’
ఇలా తన క్షత్రియ ధర్మాన్ని నిలబెట్టడం కోసం, దూర్వాసుడికి అడ్డుగా ధనస్సు పట్టుకుని నిలబడిన అంబరీషుడిని సుదర్శన చక్రం ఆప్యాయంగా చూసింది. అతని ధర్మ నిబద్ధతను ఇంకా పరీక్షించాలన్న ఉద్దేశ్యంతో ఇలా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది.
‘అంబరీషా! నాతో యుద్ధం చేయడం అంటే ఏమంత తేలికైన పని అనుకుంటున్నావా? మహా బలవంతులైన మధుకైటభులను, దేవతలు కూడా గెలవలేని ఎందరో రాక్షసులను నేను చాలా తేలికగా నాశనం చేశాను. బ్రహ్మ, రుద్రుల తేజస్సు కలిగిన ఈ దూర్వాస మహర్షి కూడా ఇప్పుడు దిక్కులేనివాడిలా, నిస్సహాయుడిగా కష్టపడుతున్నాడంటే, అది నా శక్తి వల్లే అని మర్చిపోవద్దు.
అంతటి గొప్ప తేజస్సు ఉన్న దూర్వాసుడే నాకు భయపడుతుంటే, కేవలం క్షత్రియ ధర్మానికి చెందిన శివ తేజస్సు మాత్రమే ఉన్న నువ్వు నన్ను ఏమి చేయగలవు? మంచి కోరుకునేవాడు తనకంటే బలవంతుడితో శాంతి ఒప్పందం (సంధి) చేసుకోవాలి కానీ, ఇలా యుద్ధానికి దిగి నాశనం కాకూడదు. నువ్వు విష్ణు భక్తుడివి కాబట్టి ఇప్పటిదాకా ఓర్చుకున్నాను. అనవసరమైన గొప్పలకు పోయి, ఊరికే నీ ప్రాణాలు కోల్పోకు.’
ఆ మాటలు వినగానే అంబరీషుడి కళ్ళు కోపంతో ఎర్రబడ్డాయి. ‘సుదర్శనమా! మరీ ఎక్కువగా మాట్లాడుతున్నావు. నువ్వు నా దైవమైన శ్రీహరి ఆయుధానివి కాబట్టి ఇంతసేపు మౌనంగా ఉన్నాను. లేకపోతే, నా బాణాలతో నిన్ను ఎప్పుడో వంద ముక్కలు చేసి ఉండేవాడిని.
నేను దేవతల మీద, బ్రాహ్మణుల మీద, స్త్రీలు, పిల్లలు, ఆవుల మీద బాణాలు వేయను. నువ్వు కూడా దైవ స్వరూపానివి కాబట్టే, నా భయంకరమైన బాణాల దెబ్బల రుచి ఇంకా నీకు చూపించలేదు. నీకు నిజంగా పౌరుషం, పరాక్రమం ఉంటే, నీ దైవ రూపాన్ని విడిచిపెట్టి, క్షత్రియ ధర్మానికి తగినట్లుగా ఒక పురుషుడి రూపంలో వచ్చి నాతో యుద్ధం చెయ్యి’ అని పలుకుతూ అంబరీషుడు, ఆ సుదర్శనం పాదాల మీదకు ఒకేసారి ఇరవై బాణాలను ప్రయోగించాడు.
అతని పరాక్రమానికి, ధర్మాన్ని రక్షించాలన్న పట్టుదలకు, ఆఖరికి దైవాన్ని అయినా ఎదిరించేంతటి క్షత్రియ ధర్మానికి సుదర్శన చక్రం ఎంతో సంతోషించింది. వెంటనే ఒక మానవ రూపాన్ని ధరించి, చిరునవ్వు నవ్వుతూ ఇలా అంది: ‘రాజా! శ్రీహరి నిన్ను రక్షించడం కోసమే నన్ను పంపాడు కానీ, నీతో యుద్ధం చేయడానికి కాదు.
నిన్ను పరీక్షించడం కోసమే అలా మాట్లాడాను తప్ప, విష్ణు భక్తులతో నేను ఎన్నడూ శత్రుత్వం వహించను. నువ్వు కోరుకున్నట్లే, శరణు కోరిన ఈ దూర్వాసుడిని వదిలేస్తున్నాను’ అని చెప్పి, అంబరీషుడిని కౌగిలించుకున్నాడు.
దానికి అంబరీషుడు ఎంతో సంతోషించి, ‘సుదర్శనమా! నీతో యుద్ధానికి సిద్ధపడినందుకు నన్ను మన్నించు. భక్తులను కాపాడటంలో, రాక్షసులను చంపడంలో నువ్వు సాక్షాత్తూ విష్ణువులా ప్రకాశిస్తావు. మరణ సమయంలో కలిగే కష్టాలను కూడా పోగొట్టగల నీ గొప్పతనానికి ఇవే నా నమస్కారాలు’ అంటూ సాష్టాంగ దండప్రణామం చేశాడు.
సంతోషించిన సుదర్శనుడు, అంబరీషుడిని పైకి లేపి, మెచ్చుకుని, దీవించి, అంతర్ధానమయ్యాడు (అదృశ్యమయ్యాడు).
కలియుగంలో, కార్తీక మాసంలో ఈ అధ్యాయాలను (ఇరవై ఏడు, ఇరవై ఎనిమిది) ఒక్కసారి చదివిన వారు లేదా విన్న వారు, జీవితంలో అనేక సుఖాలను అనుభవించి, చివరికి ఉత్తమగతులను (మోక్షాన్ని) పొందుతారు.
(ఇరువది ఏడు – ఇరువది ఎనిమిది అధ్యాయములు) పదమూడవ (త్రయోదశి ) రోజు పారాయణము సమాప్తము.
ఇంకా చదవండి : కార్తీక పురాణం 10వ రోజు కథ
