Karthika puranam day 17 in Telugu
కార్తీక పురాణం 17వ అధ్యాయం
కార్తీక ఏకాదశుల ప్రాముఖ్యత:-
సూత మహర్షి ఇలా వివరిస్తున్నారు:
పూర్వపు అధ్యాయంలో మనం విన్నట్లుగా, సత్యభామ గారు శ్రీకృష్ణుడికి వందనం చేసి, ఇలా అడిగింది, ‘ప్రాణనాథా! మీరే కాలానికి అసలైన రూపం. అన్ని కాలాలు మీ దేహంలోనే భాగాలుగా ఉన్నాయి. అలాంటప్పుడు, అన్ని తిథులలోకెల్లా ఏకాదశి, అన్ని నెలలలోకెల్లా కార్తీక మాసం అంటేనే మీకు ఎందుకంత ప్రత్యేకమైన ఇష్టం? దయచేసి ఆ రహస్యం చెప్పండి,’ అని అభ్యర్థించింది.
ఈ ప్రశ్నకు, ఆ వెన్నదొంగ (శ్రీకృష్ణుడు) చిరునవ్వు చిందించే వదనంతో బదులివ్వడం ప్రారంభించాడు:
‘సత్యా! చాలా చక్కటి సందేహాన్ని లేవనెత్తావు. ఇది నిజంగా ప్రతి ఒక్కరూ తెలుసుకోవలసినంత ముఖ్యమైన విషయం. సరిగ్గా ఇదే ప్రశ్నను పూర్వం పృథు చక్రవర్తి నారద మహామునిని అడిగాడు. ఆ సమయంలో నారదులవారు ఏమి చెప్పారో, అదే విషయాన్ని ఇప్పుడు నేను నీకు వివరిస్తాను, శ్రద్ధగా విను.’
అప్పుడు నారదుడు పృథు చక్రవర్తికి చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు.
సముద్రునికి శంఖుడు అనే కొడుకు ఉండేవాడు. వాడు ముల్లోకాలకూ ఒక ముప్పులా తయారై, దేవతల అధికారాలన్నింటినీ లాక్కున్నాడు. దేవతలను స్వర్గం నుండి పారద్రోలడంతో, వారు తమ కుటుంబసభ్యులతో కలిసి మేరు పర్వతం గుహలలో దాక్కోవలసి వచ్చింది. అయినా శంఖుడికి తృప్తి దొరకలేదు.
పదవులు ఊడిపోయినంత మాత్రానే వారి బలం పోదు కదా? అధికారం లేనప్పుడే దాన్ని తిరిగి దక్కించుకోవడానికి వారు తమ బలాన్ని పెంచుకుంటారు. ఈ దేవతలు వేద మంత్రాల సహాయంతో మళ్లీ శక్తివంతులు కావచ్చు’ అని శంఖుడు ఆలోచించాడు. అందుకే, ఆ వేదాలను కూడా తన సొంతం చేసుకోవాలని నిశ్చయించుకున్నాడు.
దేవతలు విష్ణువును మేల్కొల్పడం:-
సరిగ్గా శ్రీమహావిష్ణువు యోగనిద్రలో ఉన్న సమయంలో, శంఖుడు బ్రహ్మదేవుడి వద్ద నుండి వేదాలను అపహరించాడు. కానీ, యజ్ఞ మంత్రాలకు మూలమైన ఆ వేదాలు ఆ రాక్షసుడి చేతిలో ఉండకుండా జారిపోయి, నీటిలో (జలాలలో) ఆశ్రయం పొందాయి. ఈ విషయం తెలిసిన శంఖుడు సముద్రమంతా గాలించాడు, కానీ వాటి ఆచూకీ కనుక్కోలేకపోయాడు.
ఇదే సమయంలో, బ్రహ్మదేవుడు పూజా సామగ్రిని సిద్ధం చేసుకుని, మేరు పర్వత గుహలలో దాగి ఉన్న దేవతలందరినీ తనతో పాటు వైకుంఠానికి తీసుకువెళ్ళాడు. అక్కడ దేవతల సమూహం అంతా కలిసి రకరకాల నాట్యాలతో, సంగీత వాయిద్యాలతో, పాటలతో, స్వామి నామస్మరణతో, ధూప దీప సుగంధ పరిమళాలతో పెద్ద ఎత్తున వేడుక చేస్తూ యోగనిద్రలో ఉన్న నారాయణుడిని మేల్కొలపడానికి పూనుకున్నారు.
చివరికి శ్రీహరి నిద్రలేవగా, దేవతలందరూ ఆయనకు షోడశోపచార క్రతువుతో (పదహారు రకాల సేవలు) పూజ చేసి, తమను రక్షించమని వేడుకున్నారు (శరణాగతి పొందారు).
తనను శరణు కోరిన ఆ దేవతల బృందాన్ని చూసి, లక్ష్మీదేవి భర్త అయిన విష్ణువు ఇలా పలికాడు:
‘మీరు చేసిన ఈ అన్ని ఉపచారాలకు నేను చాలా ప్రసన్నుడనయ్యాను, మీకు వరం ఇవ్వడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను.’
శ్రీహరి ప్రసాదించిన వరాలు:-
‘ఈ కార్తీక శుద్ధ ఏకాదశి నాడు, తెల్లవారుజామున నేను నిద్రలేచే వరకూ మీరు ఏ పద్ధతిలో నన్ను సేవించారో అంటే ధూపాలు, దీపాలు, పరిమళ ద్రవ్యాలు, నాట్యాలు, పాటలు, వాయిద్యాలు, నామస్మరణ వంటి పదహారు ఉపచారాలతో ,అదే రీతిలో ఏ మనుషులైతే నన్ను కార్తీక శుద్ధ ఏకాదశి ఉదయాన్నే ఆరాధిస్తారో, వారు నాకు అత్యంత ఇష్టులై, నా సన్నిధికి (నా దగ్గరకు) చేరుకుంటారు గాక!
‘వారు నాకు అర్పించిన అర్ఘ్యం, పాద్యం (నీటితో చేసే సేవలు) వంటివన్నీ ఆ భక్తులకే సుఖాన్ని, సంతోషాన్ని కలిగిస్తాయి.
‘ఇప్పుడు ఎలాగైతే మంత్ర స్వరూపాలైన వేదాలు నీటిలో దాగి ఉన్నాయో, అలాగే ప్రతి ఏటా కార్తీక మాసంలో వేదాలు నీటిని ఆశ్రయించి ఉంటాయి.
‘నేను తక్షణమే మత్స్యావతారం (చేప అవతారం) ఎత్తి, సముద్రంలోకి దిగి, ఆ శంఖుడిని చంపి, వేదాలను రక్షించి తెస్తాను.
‘ఇప్పటి నుండి, కార్తీక మాసంలో ఉదయాన్నే చేసే నదీ స్నానం, యజ్ఞం ముగింపులో చేసే పవిత్రమైన ‘అవబృథ స్నానం’తో సమానమైన పుణ్యాన్ని ఇస్తుంది.
‘ఓ ఇంద్రా! కార్తీక వ్రతం చేసేవారందరూ, ఎలాగైతే నేను వైకుంఠాన్ని, నువ్వు స్వర్గాన్ని ఏలడం సహజమో, అలాగే పుణ్యలోకాలను పొందేందుకు అర్హులవుతారు.
‘ఓ వరుణ దేవా! కార్తీక వ్రతాన్ని ఆచరించే వారికి వారి పనులలో ఆటంకాలు రాకుండా నువ్వు కాపాడాలి. వారికి బిడ్డలు, మనవలు, ధనం, బంగారం, వస్తువులు, వాహనాలు వంటి అన్ని సంపదలు దక్కేలా చూడు.
‘ఓ కుబేరా! ఈ కార్తీక వ్రతం చేయడం వల్ల మానవులు నాతో సమానమైన రూపాన్ని (సారూప్య ముక్తి) పొంది, జీవించి ఉండగానే ముక్తులవుతున్నారు. అలాంటి వారందరికీ నువ్వు నా ఆజ్ఞ మేరకు ధన, ధాన్యాలు సమృద్ధిగా అందజేయాలి.
‘ముక్కోటి దేవతలారా! మీరంతా వినండి! ఎవరైతే ఈ కార్తీక వ్రతాన్ని తమ జీవితకాల వ్రతంగా భావించి, శాస్త్ర ప్రకారం ఆచరిస్తారో, వారు మీ అందరి చేత కూడా గౌరవించదగిన వారని, పూజించదగిన వారని అర్థం చేసుకోండి.
‘మీరంతా మేళతాళాలతో, శుభప్రదమైన వాయిద్యాలతో నన్ను నిద్రలేపిన ఈ ఏకాదశి రోజు నాకు చాలా చాలా ఇష్టమైనది. అందుకే, నా దగ్గరికి చేరడానికి కార్తీక వ్రతం, ఏకాదశీ వ్రతం – ఈ రెండింటినీ మించిన సులభమైన మార్గం మరొకటి లేదు. తపస్సులు, దానాలు, యాగాలు, తీర్థయాత్రలు వంటివి మీకు స్వర్గాన్ని ప్రసాదించగలవేమో గానీ, నా శాశ్వతమైన వైకుంఠ నివాసాన్ని మాత్రం ఇవ్వలేవు, గుర్తుంచుకోండి,’
మత్స్యావతారం: వేదాల రక్షణ
దేవతలకు ఈ విధంగా ఉపదేశించిన వెంటనే, శ్రీ మహావిష్ణువు ఒక పెద్ద చేప పిల్ల రూపం ధరించి, వింధ్య పర్వతంలో ఉన్న కశ్యప ముని దోసిలిలోని నీటిలో ప్రత్యక్షమయ్యాడు. కశ్యపుడు ఆ చేపపిల్లను తన కమండలంలోకి తీసుకున్నాడు. కానీ మరుక్షణం ఆ చేప పెరిగిపోవడంతో, దాన్ని తీసుకెళ్లి ఒక బావిలో వదిలాడు. రెప్పపాటులోనే ఆ చేప పిల్ల బావి కంటే పెద్దగా పెరిగిపోవడంతో, కశ్యపుడు దాన్ని ఒక సరస్సులో విడిచిపెట్టాడు. ఆ విష్ణు మత్స్యం సరస్సును కూడా మించిపోవడంతో, చివరికి దాన్ని సముద్రంలో వదలాల్సి వచ్చింది.
ఆ మహా సముద్రంలో, ఆ చేప రూపం విపరీతంగా పెరిగిపోయింది. ఆ మత్స్యమూర్తి శంఖుడిని సంహరించి, వాడి దేహమైన శంఖాన్ని తన చేతి ఆయుధంగా ధరించి, బదరీ వనానికి చేరుకున్నాడు.
అక్కడ తిరిగి తన నిజ స్వరూపమైన విష్ణు రూపాన్ని పొంది, అక్కడున్న ఋషులతో ఇలా అన్నాడు, ‘ఓ మునులారా! వేదాలన్నీ నీటిలో రహస్యంగా దాగి ఉన్నాయి. మీరు వెంటనే వెళ్లి, నీటి లోపల ఉన్న ఆ వేదాలను వెతికి, తీసుకురండి. నేను దేవతలతో కలిసి ప్రయాగలో వేచి ఉంటాను,’ అని ఆదేశించాడు.
విష్ణువు ఆజ్ఞను తలపై ధరించిన ఋషులు, సముద్రంలోకి ప్రవేశించి, యజ్ఞానికి మూలమైన ఆ వేదాల కోసం గాలింపు మొదలుపెట్టారు.
ఓ పృథు మహారాజా! అలా వెతుకుతున్నప్పుడు, ఆ వేద భాగాలలో ఏ ఋషికి ఎంత భాగం దొరికిందో, అదే వారి ‘శాఖ’ (Vedic branch)గా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఆనాటి నుండి వారే ఆయా శాఖలకు మూల ఋషులుగా వెలుగొందారు.
ఆ తర్వాత, ఋషులందరూ వేదాలతో కలిసి ప్రయాగలో ఉన్న విష్ణుమూర్తి వద్దకు చేరుకుని, వేదాలను తెచ్చినట్లు విన్నవించారు. విష్ణువు ఆదేశం మేరకు బ్రహ్మదేవుడు ఆ వేదాలన్నిటినీ తిరిగి స్వీకరించి, ఆ శుభసందర్భాన్ని పురస్కరించుకుని, దేవతలు, ఋషులతో కలిసి అక్కడ ఒక అశ్వమేధ యాగాన్ని నిర్వహించాడు.
ప్రయాగ క్షేత్రం మరియు సమయం యొక్క గొప్పదనం:-
యాగం పూర్తయిన తర్వాత గరుడుడు, దేవతలు, గంధర్వులు, యక్షులు, నాగులు, గుహ్యకులు అందరూ కలిసి శ్రీహరిని ఈ విధంగా ప్రార్థించారు: ‘ఓ దేవాధిదేవా! జగత్తుకే నాథుడా! మా మాట వినండి. ఇంత ఆనందకరమైన ఈ సమయంలో, మీరు మాకు వరాలిచ్చి మమ్మల్ని కాపాడాలి. ఓ లక్ష్మీపతీ! మీ దయ వల్లే బ్రహ్మదేవుడు తాను కోల్పోయిన వేదాలను ఈ ప్రదేశంలో తిరిగి పొందాడు. మీ సమక్షంలోనే మేమందరం యజ్ఞంలో మాకు రావలసిన నైవేద్య భాగాలను (హవిర్భాగాలను) అందుకున్నాము. అందువల్ల, మీ కృప వలన ఈ ప్రదేశం భూలోకంలో అన్నిటికంటే గొప్పదిగా, ఎల్లప్పుడూ పుణ్యాన్ని పెంచేదిగా, ఇహలోక, పరలోక సుఖాలను ఇచ్చేదిగా మారాలి గాక!
‘కేవలం ఈ ప్రదేశమే కాదు, ఈ ‘సమయం’ కూడా అత్యంత పుణ్యప్రదమైనదిగా, బ్రహ్మహత్య వంటి ఘోర పాపాలను కూడా పోగొట్టేదిగా, ఎప్పటికీ తరగని పుణ్యఫలాన్ని ఇచ్చేదిగా వరం ప్రసాదించండి.’
దేవతల ప్రార్థన వింటూనే, వరాలు ఇచ్చే ఆ శ్రీహరి ఒక దివ్యమైన చిరునవ్వు నవ్వాడు.
విష్ణువు ఇలా అన్నాడు: ‘దేవతలారా! మీ అభిప్రాయంతో నేను ఏకీభవిస్తున్నాను. మీరు కోరుకున్నట్లే ఇది ఒక మహా పుణ్యక్షేత్రం అవుతుంది! ఇకపై ఇది ‘బ్రహ్మ క్షేత్రం’ అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందుతుంది. త్వరలోనే, సూర్యవంశానికి చెందిన భగీరథుడు ఇక్కడికి గంగను తీసుకువస్తాడు. ఆ గంగా నది, సూర్యుని కుమార్తె అయిన యమునా (కాళింది) నది ఈ పవిత్ర స్థలంలోనే కలుస్తాయి. బ్రహ్మతో సహా మీరందరూ నాతో పాటే ఈ ప్రదేశంలో స్థిరంగా నివసించండి! ఇది ‘తీర్థరాజం’ (అన్ని తీర్థాలకు రాజు)గా పేరు పొందుతుంది గాక!
‘ఈ నెలవులో చేసే జపం, తపస్సు, వ్రతం, యాగం, హోమం, పూజలు వంటివి లెక్కలేనంత పుణ్యఫలితాన్ని ఇచ్చి, చివరకు నా సన్నిధికి చేరుస్తాయి. ఎన్నో జన్మల నుండి వెంటాడుతున్న బ్రహ్మహత్య వంటి భయంకరమైన పాపాలు కూడా ఈ క్షేత్రాన్ని దర్శించినంత మాత్రానే నాశనం అవుతాయి. ఇక్కడ, నా సమీపంలో ఎవరైతే మరణిస్తారో, వారు నేరుగా నాలోనే ఐక్యమైపోయి, వారికి మళ్లీ పుట్టుక అనేది ఉండదు. ఎవరైతే ఈ తీర్థంలో మనసు నిలకడగా ఉంచి పితృకార్యాలు (పెద్దలకు చేయాల్సిన కర్మలు) చేస్తారో, వాళ్ల పూర్వీకులు నాతో సమానమైన రూపాన్ని పొందుతారు. ఈ ‘కాలం’ కూడా ఎల్లప్పుడూ పుణ్యఫలాన్ని ఇస్తుంది. సూర్యుడు మకర రాశిలో ఉన్నప్పుడు (మకర సంక్రాంతి వేళ) ఇక్కడ ఉదయాన్నే స్నానం చేసిన వారిని చూసినా చాలు, చిన్న చిన్న దోషాలన్నీ తొలగిపోతాయి. అలాంటి వారికి నేను క్రమంగా సాలోక్యం, సామీప్యం, సారూప్యం, సాయుజ్యం (మోక్షంలోని వివిధ స్థాయులు) ప్రసాదిస్తాను.
‘ఓ ఋషులారా! శ్రద్ధగా వినండి. నేను అన్ని వేళలా, అన్ని పరిస్థితులలోనూ ఈ బదరీ వనంలోనే నివాసం ఉంటాను. ఇతర పుణ్యక్షేత్రాలలో ఏళ్ల తరబడి తపస్సు చేస్తే ఏ ఫలం వస్తుందో, ఆ ఫలం ఈ క్షేత్రంలో ఒక్క రోజు తపస్సు చేసినా దొరుకుతుంది. ఈ తీర్థాన్ని దర్శించుకున్నంత మాత్రానే అందరూ తమ పాపాలను పోగొట్టుకుని, జీవించి ఉండగానే ముక్తిని పొందుతారు.’
శ్రీ మహావిష్ణువు ఈ విధంగా దేవతలకు వరాలు ఇచ్చి, బ్రహ్మదేవుడితో కలిసి అక్కడే అదృశ్యమయ్యాడు. ఇంద్రుడు మొదలైన దేవతలందరూ కూడా తమ తమ శక్తులను (అంశలను) ఆ క్షేత్రంలో వదిలిపెట్టి, తాము కూడా అంతర్ధానమయ్యారు.
‘ఓ పృథు మహారాజా! ఆ బదరీ వనానికి యాత్ర చేయడం వల్ల, దాన్ని దర్శించడం వల్ల మనుషులకు ఎంత గొప్ప పుణ్యం లభిస్తుందో, సరిగ్గా అంతటి పుణ్యం ఇప్పుడు నేను చెప్పిన ఈ కథను వినడం (శ్రవణం) ద్వారా కూడా లభిస్తుంది!’ అని చెప్పి నారదుడు తన మాటలను ముగించాడు.
పదిహేడవ (బహుళ విదియ) రోజు పారాయణం పూర్తయింది.
వీటిని కూడా చదవండి: కార్తీక పురాణం 15వ రోజు కథ
