Karthika puranam 20 day in Telugu
కార్తీక పురాణం 20వ అధ్యాయం
తులసి గొప్పదనం గురించి పృధు చక్రవర్తి ప్రశ్న
పృధు మహారాజు నారద మహర్షితో ఇలా అన్నారు: “ఓ దైవమునివైన నారదా! తులసి మొక్కను నాటి, ఆ పందిరిలోనే మొట్టమొదట విష్ణువును పూజించాలని మీరు ఆజ్ఞాపించారు. అంతేకాకుండా, తులసిని ‘హరికి ఇష్టమైనది’, ‘విష్ణువుకు ప్రియమైనది’ (హరిప్రియ, విష్ణువల్లభ) అనే పేర్లతో కూడా పిలిచారు. ఆ శ్రీమహావిష్ణువుకు అంత ఇష్టమైన తులసి దేవి గొప్పతనం గురించి దయచేసి నాకు వివరించండి.”
నారదుడి జవాబు: శివుడు మరియు ఇంద్రుడి కథ
నారదముని బదులిస్తూ ఇలా చెప్పారు: “ఏకాగ్రతతో విను. ఒకానొకప్పుడు, దేవతల రాజు ఇంద్రుడు, మిగిలిన దేవతలు మరియు అప్సరసలతో కలిసి శివుని దర్శనం కోసం కైలాస పర్వతానికి వెళ్ళాడు. వారు వెళ్లే సమయానికి, పరమశివుడు ఒక ‘బేతాళ’ (భయంకరమైన) రూపంలో ఉన్నాడు. ఆ రూపం పెద్ద కోరలతో, భయం గొలిపే కళ్ళతో, సాక్షాత్తూ మృత్యుదేవతలా భయంకరంగా కనబడింది.
ఆ రూపాన్ని చూసి అది శివుడే అని ఇంద్రుడు తెలుసుకోలేకపోయాడు. ‘పరమేశ్వరుడు ఎక్కడ ఉన్నాడు? ఆయన ఏమి చేస్తున్నాడు?’ అని ఆ బేతాళ రూపాన్నే అడిగాడు. అయితే, ఆ భయంకర రూపం నుండి ఎలాంటి సమాధానం రాలేదు. దాంతో ఇంద్రునికి కోపం వచ్చి, ‘నీకు జవాబు చెప్పవా! నిన్ను దండిస్తాను. నిన్ను ఎవరో కాపాడతారో నేను కూడా చూస్తాను’ అని అంటూ తన చేతిలోని వజ్రాయుధంతో ఆ రూపం యొక్క గొంతు మీద బలంగా కొట్టాడు.
ఆ దెబ్బ తగిలిన వెంటనే, ఆ భయంకర ఆకారం గొంతు కమిలిపోయి నల్లగా మారిపోయింది. కానీ, ఆశ్చర్యంగా, ఇంద్రుడి వజ్రాయుధం మాత్రం పూర్తిగా కాలి బూడిదైపోయింది. ఆ తర్వాత, ఆ భయంకర రూపం నుండి వెలువడుతున్న భరించలేని తేజస్సు (వేడి) ఇంద్రుని కూడా కాల్చివేసేలా అనిపించింది. అప్పుడు, దేవతల గురువైన బృహస్పతి అసలు విషయం గ్రహించాడు. ఆ బేతాళ రూపంలో ఉన్నది మరెవరో కాదు, సాక్షాత్తూ శివుడే అని గుర్తించి, వెంటనే ఇంద్రుడి చేత ఆ రూపానికి నమస్కారం చేయించాడు. తర్వాత బృహస్పతి స్వయంగా, శివుడిని శాంతింపజేయడానికి ఈ విధంగా ప్రార్థించడం మొదలుపెట్టాడు.”
బృహస్పతి చేసిన బేతాళ శాంతి స్తోత్రం
నమో దేవాది దేవాయ త్ర్యంబకాయ కపర్దినే
త్రిపురఘ్నాయ శర్వాయ నమోంధ కనిషూఇనే
విరూపా యాదిరూపాయ బ్రహ్మరూపాయ శంభవే
యజ్ఞ విధ్వంసకర్తే వై యజ్ఞానాం ఫలదాయినే
కాలాంత కాలకాలాయ కాలభోగి ధరాయచ
నమో బ్రహ్మ శిరోహంతే, బ్రహ్మణ్యాయ నమో నమః
బృహస్పతి చేసిన ఈ ప్రార్థనకు శివుడు శాంతించాడు. మూడు లోకాలను నాశనం చేయగల తన మూడవ కంటి అగ్నిని వెనక్కి తీసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. ఆయన బృహస్పతితో ఇలా అన్నాడు: “బృహస్పతీ! నా తీవ్రమైన కోపం నుండి ఇంద్రుడిని రక్షించావు. ఈ కారణంగా, ఇకపై నీవు ‘జీవుడు’ (ప్రాణం పోసేవాడు) అనే పేరుతో కూడా కీర్తి పొందుతావు. నీవు చేసిన స్తోత్రం నన్ను ఎంతగానో ఆకట్టుకుంది. నీకు నచ్చిన వరం ఏదైనా కోరుకో.”
ఆ మాట విన్న బృహస్పతి, “ఓ శివా! మీరు నిజంగా నా ప్రార్థనకు సంతోషిస్తే, నేను మళ్ళీ ఇదే కోరుకుంటున్నాను. దయచేసి దేవతల రాజైన ఇంద్రుడిని మరియు ఈ మూడు లోకాలను మీ మూడవ కంటి అగ్ని నుండి కాపాడండి. మీ నుదుటి నుండి వస్తున్న ఆ అగ్ని జ్వాలలను చల్లార్చండి. ఇది మాత్రమే నా కోరిక” అని విన్నవించుకున్నాడు.
జలంధరుడి పుట్టుక
బృహస్పతి కోరికకు సంతోషించిన పరమశివుడు ఇలా అన్నాడు: “ఓ వాచస్పతీ! (బృహస్పతీ) ఒకసారి నా మూడవ కంటి నుండి బయటకు వచ్చిన అగ్నిని పూర్తిగా వెనక్కి తీసుకోవడం సాధ్యం కాదని నీకు తెలియాలి. అయినప్పటికీ, నీ ప్రార్థనను గౌరవించి, ఈ అగ్ని లోకాలను నాశనం చేయకుండా ఉండేందుకు, దానిని సముద్రంలోకి విసిరివేస్తున్నాను” అని చెప్పాడు. శివుడు అన్నమాట ప్రకారమే ఆ అగ్నిని సముద్రంలోకి విసిరాడు.
ఆ భయంకరమైన అగ్ని, గంగా నది సముద్రంలో కలిసే చోట (గంగా సాగర సంగమం) పడి, వెంటనే ఒక మగ శిశువు రూపం దాల్చింది. ఆ బాలుడు పుట్టిన వెంటనే గట్టిగా ఏడ్వడం మొదలుపెట్టాడు. ఆ ఏడుపు శబ్దం ఎంత బలంగా ఉందంటే, స్వర్గలోకం నుండి సత్యలోకం వరకు అన్ని లోకాల వారికి చెవులు గింగిర్లాడాయి. ఆ పెద్ద ఏడుపు విన్న బ్రహ్మదేవుడు వెంటనే పరుగు పరుగున సముద్రుడి దగ్గరకు వచ్చాడు. “ఇంతటి అద్భుతమైన ఈ బాలుడు ఎవరి బిడ్డ?” అని బ్రహ్మ సముద్రుడిని ప్రశ్నించాడు. దానికి సముద్రుడు బ్రహ్మకు నమస్కరించి, “స్వామీ! ఇతను గంగా నది సముద్రంలో కలిసే చోట జన్మించాడు కాబట్టి, ఇతను నా కుమారుడే. దయచేసి మీరు ఇతనికి జాతకర్మ (పుట్టినప్పుడు చేసే సంస్కారాలు) మరియు ఇతర క్రతువులు జరిపించండి” అని కోరాడు.
జలంధరుడికి బ్రహ్మదేవుడి దీవెన
బ్రహ్మ, సముద్రుడు మాట్లాడుకుంటున్న సమయంలోనే, ఆ బాలుడు చురుకుగా బ్రహ్మదేవుడి గడ్డాన్ని గట్టిగా పట్టుకుని ఊపడం ప్రారంభించాడు. ఆ బాలుడి పట్టు నుండి తన గడ్డాన్ని విడిపించుకోవడం బ్రహ్మకు చాలా కష్టమైంది, ఆ బాధకు ఆయన కళ్ళ నుండి నీళ్లు వచ్చాయి. అప్పుడు సృష్టికర్తయైన బ్రహ్మ సముద్రుడితో ఇలా అన్నాడు: “ఓ సముద్రుడా! ఇతను నా కళ్ల నుండి జారిపడిన నీటిని (జలం) ధరించాడు (పట్టుకున్నాడు). అందువలన, ఇతను ‘జలంధరుడు’ అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందుతాడు. ఇతను అన్ని విద్యలలో గొప్ప పండితుడు, అపారమైన వీరుడు అవుతాడు. అంతేకాక, సాక్షాత్తూ పరమశివుని చేతిలో తప్ప మరెవరి వలనా చనిపోని వరం పొందుతాడు” అని దీవించి, ఆ బాలుడిని రాజుగా అభిషేకించాడు.
ఆ తర్వాత, జలంధరుడికి కాలనేమి అనే రాక్షసుని కుమార్తె అయిన ‘బృంద’తో వివాహం జరిపించారు. అందం, యవ్వనం, బలం కలిగిన జలంధరుడు, బృందను భార్యగా స్వీకరించి, రాక్షసుల గురువైన శుక్రాచార్యుని అండదండలతో, సముద్ర గర్భం నుండి భూమిని బయటకు తెచ్చి (ఆక్రమించి), దానిని స్వర్గంలా పరిపాలించడం ప్రారంభించాడు.
రాక్షస బలంతో జలంధరుడు
నారదుడు కథను కొనసాగిస్తూ ఇలా అన్నాడు: “గతంలో దేవతల శక్తి చేత ఓటమి పాలై, పాతాళం వంటి లోకాల్లో దాక్కున్న రాక్షస సైన్యాలన్నీ, ఇప్పుడు జలంధరుడు బలవంతుడు అవ్వడంతో, అతనికి అండగా చేరాయి. వారంతా జలంధరుడిని ఆశ్రయించి, ఎలాంటి భయం లేకుండా స్వేచ్గా తిరగడం మొదలుపెట్టారు.”
రాహువు కథ – జలంధరుడి కోపం
ఒక రోజు జలంధరుడు, తల లేని మొండెం మాత్రమే ఉన్న రాహువును చూశాడు. “ఇతనికి తల ఎందుకు లేదు?” అని ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు. అప్పుడు రాక్షస గురువు శుక్రాచార్యుడు, పూర్వం జరిగిన క్షీరసాగర మథనం (పాలసముద్రాన్ని చిలకడం) గురించి, ఆ తర్వాత దేవతలకు అమృతాన్ని పంచడం గురించి, ఆ సమయంలో విష్ణుమూర్తి రాహువు తల నరికివేయడం గురించిన కథ మొత్తం వివరించాడు. ఆ కథ అంతా విన్న తర్వాత, సముద్రుని కుమారుడైన జలంధరుడికి విపరీతమైన కోపం వచ్చింది. దేవతలు, విష్ణువు కలిసి తన తండ్రి అయిన సముద్రాన్ని ఒక పర్వతంతో చిలికారన్న విషయం తెలుసుకొని అతను తీవ్రమైన ఆవేదనకు, ఆగ్రహానికి గురయ్యాడు.
ఇంద్రుడి సభకు ఘస్మరుడు
వెంటనే జలంధరుడు, ‘ఘస్మరుడు’ అనే ఒక రాక్షసుడిని దేవతల వద్దకు తన దూతగా పంపించాడు. ఆ ఘస్మరుడు నేరుగా ఇంద్రుడి సభకు వెళ్లి, “నేను రాక్షస రాజు జలంధరుడు పంపిన దూతను. ఆయన మీకు పంపిన సందేశాన్ని (శ్రీముఖం) జాగ్రత్తగా వినండి. ఓ ఇంద్రా! మీరు నా తండ్రి అయిన సముద్రుడిని ఒక పర్వతంతో చిలికి, ఆయన నుండి దోచుకున్న విలువైన రత్నాలన్నింటినీ తక్షణమే నాకు తిరిగి ఇచ్చివేయాలి” అని జలంధరుడి సందేశాన్ని గట్టిగా వినిపించాడు.
ఇంద్రుడి జవాబు
ఆ సందేశం విన్న దేవేంద్రుడు ఇలా బదులిచ్చాడు: “ఓ రాక్షస దూతా! విను. పూర్వకాలంలో, లోకాలకు హాని చేసే పర్వతాలు నాకు భయపడి, నా నుండి తప్పించుకోవడానికి వెళ్లి సముద్రుడి కడుపులో దాక్కున్నాయి. అలాగే నా శత్రువులైన రాక్షసులకు కూడా ఆ సముద్రుడు ఆశ్రయం ఇచ్చాడు. ఆ కారణంగానే మేము సముద్రుడిని చిలకవలసి వచ్చింది. ఇప్పుడు మీ రాజు జలంధరుడు ఎలా మాట్లాడుతున్నాడో, గతంలో ‘శంఖుడు’ అనే మరో సముద్రుడి కుమారుడు కూడా ఇలాగే అహంకారంతో ప్రవర్తించాడు. వాడు నా తమ్ముడైన ఉపేంద్రుని (విష్ణువు) చేతిలో చంపబడ్డాడు. కనుక, మేము సముద్రాన్ని ఎందుకు చిలికామో అసలు కారణాన్ని, అలాగే దేవతలను ఎదిరిస్తే ఎలాంటి శిక్ష కలుగుతుందో ఆ ఫలితాన్ని కూడా నీ రాజుకు వెళ్లి స్పష్టంగా తెలియజేయి” అని జవాబిచ్చాడు.
ఘస్మరుడు తిరిగి జలంధరుడి వద్దకు వెళ్లి, ఇంద్రుడు చెప్పిన మాటలన్నీ అక్షరం పొల్లుపోకుండా వివరించాడు. ఆ మాటలు విన్న జలంధరుడికి పట్టలేని కోపం వచ్చింది. మరుసటి క్షణమే అతను స్వర్గలోకంపై యుద్ధం ప్రకటించాడు. శుంభుడు, నిశుంభుడు వంటి తన గొప్ప సేనాధిపతులను, భారీ రాక్షస సైన్యాన్ని వెంటబెట్టుకుని దేవతలపై దాడికి వెళ్లాడు.
రెండు పక్షాల సైన్యాలు (దేవతలు, రాక్షసులు) రోకళ్ళు, ఇనుప గుదియలు, బాణాలు, గదలు వంటి ఆయుధాలతో ఒకరిపై ఒకరు భీకరంగా దాడి చేసుకున్నారు. ఆ యుద్ధం కారణంగా రథాలు, ఏనుగులు, గుర్రాల శవాలతో, వరదలై పారుతున్న రక్తంతో యుద్ధభూమి మొత్తం నిండిపోయింది.
ద్రోణగిరి పర్వతం
యుద్ధంలో, రాక్షసుల గురువైన శుక్రాచార్యుడు, చనిపోయిన రాక్షసులందరినీ తన వద్ద ఉన్న ‘మృత సంజీవని’ విద్యతో తిరిగి బతికిస్తున్నాడు. అదే సమయంలో, దేవతల గురువైన బృహస్పతి, స్పృహ కోల్పోయిన దేవతలను ‘ద్రోణగిరి’ పర్వతం మీద లభించే అద్భుతమైన మూలికల (దివ్య ఔషధాల) సహాయంతో తిరిగి బతికిస్తున్నాడు. ఈ విషయాన్ని శుక్రాచార్యుడు గమనించాడు. వెంటనే జలంధరుడికి ఈ విషయం చెప్పి, ఆ ద్రోణగిరి పర్వతాన్ని పూర్తిగా పెకలించి సముద్రంలో పడవేయించాడు.
దేవతలు పారిపోవడం
ఎప్పుడైతే దేవతలను బతికించే ద్రోణ పర్వతం కనుమరుగైపోయిందో, అప్పుడు బృహస్పతి మిగిలిన దేవతల వైపు తిరిగి, “ఓ దేవతలారా! ఈ జలంధరుడు సామాన్యుడు కాడు. ఇతను పరమేశ్వరుని అంశతో జన్మించాడు. అందుకే మనం ఇతనిని ఓడించడం అసాధ్యంగా ఉంది. కనుక, ఇప్పుడు మనం చేయాల్సింది ఒక్కటే. మన ప్రాణాలు కాపాడుకోవడానికి ఎవరికి దొరికిన దారిలో వారు ఇక్కడి నుండి పారిపోండి” అని సలహా ఇచ్చాడు. ఆ మాట విన్న వెంటనే, భయంతో వణికిపోయిన దేవతలందరూ యుద్ధం నుండి పారిపోయి, మేరు పర్వతంలో ఉన్న లోతైన గుహలలో దాక్కున్నారు.
జలంధరుడు ఇంద్ర పదవిని చేపట్టడం
ఆ విధంగా, జలంధరుడు యుద్ధంలో సంపూర్ణ విజయం సాధించాడు. అతను స్వర్గానికి వెళ్లి, ఇంద్రుడి సింహాసనంపై తనను తాను రాజుగా ప్రకటించుకున్నాడు (పట్టాభిషిక్తుడయ్యాడు). శుంభుడు, నిశుంభుడు వంటి తన ముఖ్య అనుచరులను స్వర్గలోకంలో వివిధ బాధ్యతలకు ప్రతినిధులుగా నియమించాడు. ఆ తర్వాత, పారిపోయి దాక్కున్న దేవతలను పట్టుకుని బంధించడం కోసం, కొంత సైన్యాన్ని తీసుకుని వారు దాగి ఉన్న మేరు పర్వతం వైపు బయలుదేరాడు.
ఇరవయ్యవ (బహుళ పంచమి) రోజు పారాయణం సమాప్తం.
అయ్యా ఇవి కూడా చదవండి : దారిద్ర్య దహన శివ స్తోత్రం
