Karthika Puranam day 21 in Telugu
కార్తీక పురాణం 21వ రోజు కథ
తాము ఎంత దూరంగా, రహస్య ప్రదేశాలలో దాక్కున్నా జలంధరుడు తమను వదిలిపెట్టకుండా వెంబడించి దాడి చేయడానికి వస్తున్నాడని దేవతలందరూ తీవ్రంగా భయపడిపోయారు. ఆ భయంతో వారంతా శ్రీమహావిష్ణువును స్తోత్రం చేయడం ఆరంభించారు.
దేవతలందరూ కలిసి చేసిన విష్ణు స్తోత్రం
నమో మత్స్య కూర్మాది నానా స్వరూపాయ
సదాభక్త కార్యద్యతా యార్తి హంత్రే
విధాత్రాధి సర్గస్థితి ధ్వంసక
గదాశంఖ పద్మాది హస్తాయతేస్తు
విధాత్రాధి సర్గస్థితి ధ్వంసకర్తే
గదాశంఖ పద్మాది హస్తాయతేస్తు
రమావల్లభా యాసురాణాం నిహంత్రే
భుజంగారి యానాయ పీతాంబరాయ
మఖాది క్రియాపాక కర్తే విక
శరణ్యాయ తస్మై నతాస్స్మోవతాస్స్మః
నమో దైత్య సంతాపి తామర్త్యదుఃఖా
చల ధ్వంసదంభోళయే విష్ణవేతే
భుజంగేళ తలే శయా నాయార్కచంద్ర
ద్వినేత్రాయ తస్మై నతాస్స్మో నతాస్స్మః
స్తోత్రం యొక్క భావం
“ఓ స్వామీ! మీరు మత్స్యం (చేప), కూర్మం (తాబేలు) వంటి ఎన్నో అవతారాలు ఎత్తినవారు. మీ భక్తుల పనుల కోసం ఎల్లప్పుడూ సిద్ధంగా ఉంటారు. వారి దుఃఖాలను పోగొడతారు. బ్రహ్మ వంటి వారిని సృష్టించి, పోషించి, చివరకు మీలోనే లయం చేసుకుంటారు. గద, శంఖం, పద్మం, ఖడ్గం వంటి ఆయుధాలను చేతిలో ధరించి ఉంటారు. అటువంటి మీకు మా నమస్కారాలు.
మీరు లక్ష్మీదేవి భర్త, రాక్షసులకు శత్రువు, గరుత్మంతుని వాహనంగా చేసుకున్నవారు, పసుపు పచ్చని పట్టు వస్త్రాలు ధరించేవారు. యజ్ఞాలు వంటి క్రియలకు మీరే కర్త అయినా, వాస్తవానికి మీరు ఏ కర్మలకూ చెందనివారు (క్రియారహితులు). అందరినీ రక్షించేవారు మీరే. మీకు మా నమస్కారాలు.
రాక్షసుల చేతిలో హింసకు గురైన మా దేవతల దుఃఖం ఒక పెద్ద కొండ లాంటిది. ఆ కొండను పగలగొట్టడానికి మీరు వజ్రాయుధం లాంటివారు. మీరు ఆదిశేషునిపై పవళిస్తారు. సూర్య చంద్రులే మీ రెండు కళ్ళుగా కలిగిన ఓ విష్ణుమూర్తీ! మీకు నమస్కారం. మరొక్కసారి మా నమస్కారాలు.”
ఫలశ్రుతి (ఈ స్తోత్రం చదవడం వలన కలిగే ఫలితం):
“ఈ విధంగా, దేవతలు స్వయంగా రచించిన ఈ స్తోత్రం అన్ని కష్టాలను నశింపజేస్తుంది. ఏ మనిషి దీనిని నిత్యం చదువుతాడో, ఆ శ్రీహరి దయవల్ల వారి ఆపదలన్నీ పూర్తిగా తొలగిపోతాయి” అని నారదముని పృధు చక్రవర్తికి వివరించి, తిరిగి కథను కొనసాగించాడు.
విష్ణువు – జలంధరుడి యుద్ధం, వరం
దేవతలు చేసిన ఆ స్తోత్రాలు విష్ణుమూర్తి (చక్రపాణి) విన్నాడు. ఆయనకు దేవతల కష్టాలను చూసి జాలి, రాక్షసులపై కోపం కలిగాయి. వెంటనే ఆయన తన పాన్పు (ఆదిశేషుడు) నుండి లేచి, గరుడ వాహనం ఎక్కుతూ లక్ష్మీదేవితో, “లక్ష్మీ! నీ సోదరుడైన జలంధరుడికి, దేవతలకు పెద్ద యుద్ధం జరుగుతోంది. దేవతలు నన్ను శరణు వేడారు. నేను యుద్ధానికి వెళుతున్నాను” అని చెప్పాడు.
ఆ మాటకు లక్ష్మీదేవి కొద్దిగా కలత చెంది, “స్వామీ! నేను మీకు అత్యంత ఇష్టమైన భార్యను కదా! అలాంటప్పుడు మీరు నా సొంత తమ్ముడిని చంపడం ఎలా సాధ్యమవుతుంది?” అని అడిగింది.
ఆమె ప్రశ్నకు విష్ణుమూర్తి నవ్వి, “దేవీ, నువ్వు చెప్పింది నిజమే! నాకు నీపై ఉన్న ప్రేమ కారణంగా, అతనికి బ్రహ్మదేవుడు ఇచ్చిన వరాల వలన, మరియు అతను శివుని అంశతో పుట్టినవాడు కావడం చేత కూడా, జలంధరుడు నా చేతిలో చనిపోవడానికి వీలు లేదు” అని మాత్రమే చెప్పి, తన సకల ఆయుధాలను సిద్ధం చేసుకుని, గరుడునిపై కూర్చుని, చాలా వేగంగా యుద్ధరంగంలోకి ప్రవేశించాడు.
గొప్ప బలశాలి అయిన గరుత్మంతుని రెక్కల దెబ్బలకు పుట్టిన పెనుగాలికి, రాక్షస సైన్యాలు మేఘాల ముక్కలల్లా చెల్లాచెదురై నేలమీద పడిపోయాయి. అది గమనించిన జలంధరుడు తీవ్ర ఆగ్రహంతో, ఆకాశం నుండి బాణవర్షం కురిపిస్తూ విష్ణుమూర్తి యొక్క జెండాను, రథచక్రాలను, ధనుస్సును ముక్కలు చేశాడు. ఆ తర్వాత, విష్ణువు వక్షస్థలం (గుండెల)పై శక్తివంతమైన బాణాన్ని వేశాడు.
ఆ బాణం దెబ్బకు కలిగిన నొప్పితో, తీవ్రమైన కోపంతో జలంధరుడు గదను ధరించి, మొదటగా గరుత్మంతుని తలపై బలంగా మోదాడు. ఆ దెబ్బకు గరుత్మంతుడు నేలకూలాడు. తక్షణమే విష్ణుమూర్తి తన ఖడ్గంతో జలంధరుడి గదను రెండు ముక్కలుగా నరికేశాడు. దాంతో మరింత రెచ్చిపోయిన ఆ రాక్షస రాజు, విష్ణుమూర్తి పొట్టపై గట్టిగా పిడికిలితో గుద్దాడు.
ఆ దెబ్బతో విష్ణుమూర్తికి, జలంధరుడికి మధ్య నేరుగా కుస్తీ (బాహుయుద్ధం) మొదలైంది. వారి భుజాలు, పిడికిళ్లు, మోకాళ్లు బలంగా ఢీకొంటున్న శబ్దాలకు భూమి మొత్తం కంపించిపోయింది. భయంకరంగా ఉన్నా చూడటానికి ఎంతో అద్భుతంగా ఉన్న ఆ పోరాటంలో, జలంధరుడి బలానికి, పరాక్రమానికి విష్ణుమూర్తి ఎంతో సంతోషించాడు. “నీ వీరత్వానికి నేను ముగ్ధుడినయ్యాను. ఏదైనా వరం కోరుకో” అని జలంధరుడితో అన్నాడు.
విష్ణువు అలా అనగానే జలంధరుడు చేతులు జోడించి, “ఓ బావా! లక్ష్మీదేవి భర్తా! మీరు నా పరాక్రమానికి నిజంగా సంతోషిస్తే, మరేమీ వద్దు. మీరు, నా సోదరి అయిన లక్ష్మీదేవితో పాటు మీ పరివారమంతటితో సహా వెంటనే వచ్చి నా ఇంట్లో శాశ్వతంగా నివసించాలి” అని కోరుకున్నాడు.
తాను ఇచ్చిన మాటకు కట్టుబడి, గరుడ వాహనుడైన ఆ విష్ణుమూర్తి వెంటనే ఆ రాక్షసుని ఇంటికి (జలంధరుని నగరానికి) బయలుదేరి వెళ్ళాడు.
జలంధరుడి ఏకఛత్రాధిపత్యం
జలంధరుడు దేవతలకు చెందిన అన్ని ముఖ్య స్థానాలలో రాక్షసులను కూర్చోబెట్టాడు. దేవతలు, సిద్ధులు, గంధర్వుల వద్ద ఉన్న విలువైన మణులు, సంపదలన్నిటినీ స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. వాళ్లందరినీ తన రాజధాని నగరంలోనే బందీలుగా ఉంచి, తాను మూడు లోకాలకు చక్రవర్తిగా పాలన సాగించాడు.
“ఓ పృథు మహారాజా! ఈ రకంగా జలంధరుడు సాక్షాత్తూ లక్ష్మీనారాయణులను తన ఇంట్లోనే ఉంచుకుని, భూలోకాన్నంతా ఒకే గొడుగు కింద పాలిస్తున్న సమయంలో, నేను శ్రీమహావిష్ణువును సేవించుకోవడం కోసమే ఒకసారి జలంధరుడి ఇంటికి వెళ్ళాను.”
నారదుడు – జలంధరుల సంభాషణ
నారదుడు చెప్పసాగాడు: “పృథురాజా! ఆ విధంగా తన ఇంటికి వెళ్లిన నన్ను జలంధరుడు ఎంతో భక్తితో, శాస్త్ర ప్రకారం గౌరవించి పూజించాడు. ఆ తర్వాత నాతో, ‘మునీంద్రా! మీరిలా ఎక్కడి నుండి వస్తున్నారు? ఏ ఏ లోకాలు తిరిగి చూశారు? మీరు వచ్చిన పని ఏమిటో చెబితే, దానిని నేను తప్పకుండా పూర్తి చేస్తాను’ అని వినయంగా అన్నాడు.
అప్పుడు నేను జలంధరుడితో ఇలా చెప్పాను: ‘జలంధరా! నేను ఇప్పుడు కైలాస పర్వతం నుండి వస్తున్నాను. అది ఎన్నో యోజనాల పొడవు విస్తరించి ఉంది. అక్కడ కోరికలు తీర్చే కల్పవృక్షాలు, కామధేనువులు లెక్కలేనన్ని ఉన్నాయి. చింతామణి రాళ్ల కాంతితో ఆ ప్రదేశమంతా ప్రకాశిస్తోంది. అక్కడ, పార్వతీదేవితో కొలువై ఉన్న పరమశివుడిని దర్శించుకున్నాను’.
‘ఆ అద్భుతమైన వైభవాన్ని చూసి నేను ఆశ్చర్యపోయాను. ఇంతటి గొప్ప సంపద ఇంకెవరికైనా ఉంటుందా అని ఆలోచించినప్పుడు, మూడు లోకాలకు చక్రవర్తివైన నువ్వు నాకు గుర్తొచ్చావు. అందుకే, నీ సిరిసంపదలను కూడా స్వయంగా చూసి, మీ ఇద్దరిలో (నువ్వు, శివుడు) ఎవరు ఎక్కువ గొప్పవారో తేల్చుకుందామని ఇక్కడికి వచ్చాను’.
‘నిజానికి, మిగిలిన అన్ని విషయాలలోనూ మీ ఇద్దరూ సమానంగానే ఉన్నారు. కానీ, ఒక్క విషయంలో మాత్రం శివుడు నీకంటే గొప్పవాడిలా కనిపిస్తున్నాడు. అదే, ఆయన భార్య. నీ ఇంట్లో అప్సరసలు, నాగకన్యలు, దేవతా స్త్రీలు ఎంతమంది ఉన్నాసరే, వారందరినీ కలిపినా కూడా, ఆ శివునికి ప్రాణసమానురాలైన పార్వతీదేవి ముందు ఎందుకూ సరిపోరు’.
‘పెళ్లికి ముందు ఎలాంటి కోరికలు లేని విరాగిగా ఉన్న ఆ పరమశివుడు సైతం, ఆమె సౌందర్యం అనే అడవిలో దారి తప్పి, ఒక చేపలా గిలగిలలాడాడు. అటువంటి పార్వతీదేవికి మరే స్త్రీ కూడా సాటిరాదు. ఆమె అందానికి సమానమైన వారిని సృష్టించాలనే ప్రయత్నంలోనే బ్రహ్మదేవుడు అప్సరసలను సృష్టించాడు. కానీ, ఆ అప్సరసలందరూ కలిసినా ఆ తల్లి అందం ముందు తక్కువేనని గ్రహించు’.
‘నీ దగ్గర ఎన్ని సంపదలు ఉన్నప్పటికీ, అటువంటి గొప్ప ఇల్లాలు (సాధ్వి) నీకు లేకపోవడం వలన, నువ్వు ఐశ్వర్యవంతుల జాబితాలో శివుని తర్వాత రెండవ వాడివే తప్ప, మొదటివాడివి మాత్రం కాలేవు’.
ఈ విధంగా జలంధరుడికి చెప్పవలసినది చెప్పి, నేను అక్కడి నుండి నా దారిన నేను వెళ్లిపోయాను.
ఆ తర్వాత, నేను చెప్పిన మాటలు విని పార్వతీదేవి అందం గురించి తెలుసుకున్న జలంధరుడు, ఆమెపై వ్యామోహంలో పడ్డాడు (మన్మథ జ్వరంతో నిండిపోయాడు). కామంతో ఉన్నవారికి ఏది మంచి, ఏది చెడు అనే ఆలోచన ఉండదు కదా! ఆ విధంగా, విష్ణుమాయకు లోనైన ఆ జలంధరుడు, సింహిక కుమారుడైన రాహువును పిలిచి, శివుని వద్దకు దూతగా పంపించాడు.
శుక్లపక్షంలోని చంద్రుడిలా తెల్లగా వెలిగిపోతున్న కైలాస పర్వత శిఖరాలు, నల్లని దేహకాంతి గల రాహువు అక్కడికి వెళ్లడంతో, అతని నీడ సోకి నల్లగా మారడం ప్రారంభించాయి. రాహువు కైలాసం చేరుకుని, తాను వచ్చిన విషయాన్ని నందీశ్వరుని ద్వారా శివునికి తెలియజేశాడు.
శివుడు, ‘ఏమి పని మీద వచ్చావు?’ అని మాటలతో కాకుండా, కేవలం తన కనుబొమ్మల కదలికతోనే ప్రశ్నించాడు. అప్పుడు రాహువు ఇలా చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు: ‘ఓ కైలాసవాసీ! స్వర్గంలోని దేవతల చేత, పాతాళంలోని నాగరాజుల చేత సేవలు అందుకుంటున్నవాడు, మూడు లోకాలకు ఏకైక ప్రభువూ అయిన మా రాజు జలంధరుడు మీకు ఈ ఆజ్ఞ పంపాడు.
“ఓ శివా (వృషధ్వజా)! నువ్వు స్మశానాలలో తిరుగుతావు, బూడిద పూసుకుంటావు, దిగంబరంగా ఉంటావు. అటువంటి నీకు, హిమవంతుని కుమార్తె, అత్యంత సౌందర్యవతి అయిన పార్వతి భార్యగా ఉండటానికి తగదు. ఈ ప్రపంచంలోని అన్ని రకాల శ్రేష్ఠమైన వస్తువులకు (రత్నాలకు) నేను అధిపతిని. కాబట్టి, స్త్రీలలో శ్రేష్ఠురాలైన ఆ పార్వతిని కూడా నాకే అప్పగించు. ఆమెకు భర్తగా ఉండే అర్హత నాకే ఉంది కానీ, నీకు ఎంతమాత్రం లేదు.”‘
కీర్తిముఖుడి కథ
రాహువు ఆ మాటలు చెబుతుండగానే, పరమేశ్వరుని కనుబొమ్మల మధ్య నుండి, భయంకరమైన ఆకారంతో ఒక పురుషుడు ఆవిర్భవించాడు. అతను వేగంగా వస్తున్న పిడుగు చప్పుడు లాంటి భయంకరమైన ధ్వని కలవాడు.
ఆ భయంకర ఆకారం పుట్టిన మరుక్షణమే రాహువుపైకి దూకడానికి సిద్ధపడింది. అది చూసిన రాహువు భయంతో పారిపోవడానికి ప్రయత్నించాడు. కానీ, ఆ రౌద్రమూర్తి కొంత దూరంలోనే రాహువును పట్టుకుని, అతడిని మింగివేయడానికి సిద్ధపడింది.
అయినప్పటికీ, రాహువు కేవలం ఒక దూత మాత్రమే కాబట్టి, దూతను చంపడం ధర్మం కాదని పరమశివుడు ఆ ఆకారాన్ని ఆపాడు. దాంతో ఆ భయంకర ఆకారం తన ప్రయత్నాన్ని ఆపి, శివుని వైపు తిరిగి, ‘ఓ జగన్నాథా! నాకు విపరీతమైన ఆకలి, దాహం వేస్తున్నాయి. ఇతనిని తినవద్దని మీరే ఆపారు. కనుక, దయచేసి నాకు తగిన ఆహారపానీయాలు ఏమిటో చెప్పండి’ అని కోరింది.
శివుడు ఆ ఆకారాన్ని చూసి, ‘నీ మాంసాన్నే నువ్వే తిను’ అని ఆజ్ఞాపించాడు. శివుని ఆజ్ఞకు కట్టుబడిన ఆ పురుషుడు, తన తల మినహా, తన శరీరంలోని మిగిలిన భాగాల మాంసాన్నంతటినీ తానే తినేశాడు.
కేవలం తల మాత్రమే మిగిలి ఉన్న ఆ మహా పురుషుడిని చూసి దయ తలచిన శివుడు, ‘నీ ఈ భయంకరమైన చర్యకు నేను సంతోషించాను. ఇక నుండి నువ్వు ‘కీర్తిముఖుడు’ అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందుతావు’ అని ఆశీర్వదించాడు.
ఓ పృథు మహారాజా! ఆ రోజు నుండి, కేవలం తల మాత్రమే మిగిలిన ఆ కీర్తిముఖుడు శివుని ద్వారం వద్ద ప్రకాశిస్తున్నాడు. అంతేకాదు, ‘ఇకపై, ఎవరైనా నాకు పూజ చేసే ముందు నిన్ను పూజించకపోతే, వారి పూజలన్నీ వ్యర్థమైపోతాయి. కాబట్టి, నన్ను పూజించాలనుకునే వారు తప్పనిసరిగా ముందుగా కీర్తిముఖుడిని పూజించాలి’ అని పరమేశ్వరుడు ఒక శాసనం కూడా చేశాడు.
ఆ విధంగా కీర్తిముఖుడి చేతిలో చిక్కి మరణించబోయిన రాహువును, శివుడు ‘బర్భర’ అనే ప్రదేశంలో విడిపించడం వలన, ఆ రోజు నుండి రాహువుకు ‘బర్భరుడు’ అనే మరో పేరు కూడా ప్రసిద్ధి చెందింది.
ఆ తర్వాత రాహువు, అది తనకు మరొక జన్మగా భావించి, భయం నుండి పూర్తిగా తేరుకుని, జలంధరుడి వద్దకు తిరిగి వెళ్లి, కైలాసంలో జరిగినదంతా ఏమాత్రం దాచకుండా వివరంగా చెప్పాడు.
ఇరవై ఒకటవ (బహుళ షష్ఠి) రోజు పారాయణం పూర్తయింది.
Also read : దక్షిణా మూర్తి స్తోత్రం
