Karthika Puranam day 22 in Telugu
కార్తీక పురాణం 22వ రోజు పారాయణం
జలంధరుని యుద్ధ సన్నాహాలు:-
ఓ పృథురాజా! రాహువు చెప్పిన మాటలు విన్నంతనే జలంధరుడు ఆగ్రహంతో రగిలిపోయాడు. తక్షణం శివునిపై యుద్ధాన్ని ప్రకటిస్తూ రణభేరి మ్రోగించాడు. అపారమైన సైన్యంతో, కోట్లలో ఉన్న తన సేనలను వెంటబెట్టుకుని కైలాసం దిశగా దండయాత్రకు బయలుదేరాడు. ఆ సమయంలో, జలంధరునికి ముందు భాగాన ఉన్న శుక్రాచార్యునిపై రాహువు దృష్టి పడింది. ఆ దుశ్శకునం కారణంగా జలంధరుని తల మీది కిరీటం జారి నేలపై పడిపోయింది. రాక్షస సైన్యం యొక్క విమానాలతో గగనతలం పూర్తిగా నిండిపోయింది. ఆ దృశ్యం, వానాకాలంలో కారుమబ్బులు కమ్మిన ఆకాశాన్ని తలపించింది.
ఈ యుద్ధ సన్నాహం గురించి దేవతలకు తెలిసింది. వారు వెంటనే ఇంద్రుడిని ముందు పెట్టుకుని, ఒక రహస్య మార్గం గుండా శివుని వద్దకు చేరుకున్నారు. అక్కడ వారు ఈ యుద్ధ వార్తను ఆయనకు నివేదించారు. “ఓ పరమేశ్వరా! ఇన్ని రోజులుగా ఆ రాక్షసుడి చేతిలో మేము అనుభవిస్తున్న కష్టాలన్నీ నీకు తెలిసినవే. ఇప్పుడు వాడు ఏకంగా నీ పైకే దండయాత్రకు వస్తున్నాడు. దయచేసి, అన్ని లోకాల మేలు కోసం వాడిని సంహరించు తండ్రీ!” అని వారు వేడుకున్నారు.
వారి ప్రార్థన వినగానే, విరూపాక్షుడైన శివుడు తక్షణమే విష్ణుమూర్తిని తలచుకున్నాడు. విష్ణువు తక్షణం ప్రత్యక్షమయ్యాడు. అప్పుడు శివుడు విష్ణువుతో ఇలా అన్నాడు: “కేశవా! గతంలో జరిగిన పోరాటంలోనే ఆ జలంధరుడిని ఎందుకు చంపలేదు? పైగా, నీ వైకుంఠాన్ని సైతం విడిచిపెట్టి వాడి ఇంట్లో నివాసం ఉండటం ఏమిటి?” అని నిలదీశాడు.
దానికి విష్ణువు బదులిస్తూ, “మహేశ్వరా! ఆ జలంధరుడు నీ అంశతో జన్మించాడు. అంతేకాక, అతడు లక్ష్మీదేవికి సోదరుడు. ఈ రెండు కారణాల వల్ల, యుద్ధంలో నేను అతడిని వధించలేకపోయాను. అందువల్ల, నీవే అతడిని ఓడించాలి” అని స్పష్టం చేశాడు.
ఆ మాటలు విన్న శివుడు దేవతల వైపు తిరిగి, “ఓ దేవతలారా! జలంధరుడు చాలా గొప్ప పరాక్రమం కలవాడు. కేవలం ఈ అస్త్రాలు, శస్త్రాల వల్ల అతడు మరణించడు. నా చేతిలో కూడా అతనికి అంతం లేదు. కనుక, మీరందరూ మీ శక్తులను, తేజస్సును ఈ ఆయుధాలలో ప్రవేశపెట్టండి” అని ఆదేశించాడు.
ఆ ఆజ్ఞ మేరకు, విష్ణువుతో సహా దేవతలందరూ తమ తమ తేజోశక్తులను ప్రసరింపజేశారు. అలా ఒకచోట చేరిన ఆ మహా తేజఃపుంజానికి శివుడు తన శక్తిని కూడా జోడించాడు. ఆ తేజస్సుల కలయికతో – అత్యంత ఉన్నతమైన, భయంకరమైన జ్వాలలు వెదజల్లే, అపారమైన వేగం కలిగిన, చూడటానికి మహా భయంకరమైన ‘సుదర్శనం’ అనే చక్రాన్ని సృష్టించాడు.
భయంకర సమరం – శుక్రుని అపహరణ
అప్పటికే జలంధరుడు తన సైన్యంతో కైలాస ప్రాంతాలకు చేరుకున్నాడు. అతని సైన్యంలో కోటి ఏనుగులు, కోటి గుర్రాలు, కోటి మంది కాల్బలం ఉన్నారు. అపారమైన ఆ రాక్షస సైన్యాన్ని దేవతలు, శివుని ప్రమథ గణాలు ఒక్కసారిగా ఎదుర్కొన్నాయి. నందీశ్వరుడు, విఘ్నేశ్వరుడు, సుబ్రహ్మణ్యేశ్వరుడు వంటి వారు కూడా తమ తమ గణాలతో కలసి జలంధరుని సైన్యాన్ని అడ్డుకున్నారు.
ఇరు సైన్యాల మధ్య ఘోరమైన, భీకరమైన యుద్ధం మొదలైంది. రెండు పక్షాల నుండి వీరత్వాన్ని ప్రేరేపించే భేరీలు, మృదంగాలు, శంఖాల ధ్వనులు మిన్నంటాయి. రథ చక్రాల శబ్దాలు, ఏనుగుల ఘీంకారాలతో ఆ ప్రాంతమంతా భయంకరమైన శబ్దాలతో దద్దరిల్లిపోయింది. ఒకరిపై ఒకరు విసురుకున్న శూలాలు, పట్టిసాలు, తోమరాలు, బాణాలు, శక్తులు, గదల వంటి ఆయుధాలతో ఆకాశం నిండిపోయింది. ఆ దృశ్యం, పట్టపగలే ఆకాశంలో నక్షత్రాలు ఉదయించినట్లుగా కనిపించింది. యుద్ధభూమిలో కూలిపోయిన రథాలు, ఏనుగుల కళేబరాలు… రెక్కలు తెగిపడిన పెద్ద పెద్ద పర్వతాలు నేలకొరిగినట్లుగా దర్శనమిచ్చాయి.
ఆ భీకర యుద్ధంలో, శివగణాల బాణాలకు గాయపడి మరణించిన రాక్షసులను శుక్రాచార్యుడు తన మృత సంజీవనీ విద్యను ఉపయోగించి తిరిగి బ్రతికించడం ప్రారంభించాడు. ఈ విషయం పరమేశ్వరుని దృష్టికి వెళ్ళింది. వెంటనే ఆయన ముఖం నుండి ‘కృత్య’ అనే ఒక మహా శక్తి ఉద్భవించింది. అది అత్యంత భయంకరమైన దవడలు, పిక్కలు, ఉదరం, ముఖం, స్తనాలతో రూపుదిద్దుకుంది. అది నేరుగా రణరంగంలోకి ప్రవేశిస్తూ, దారిలోని పెద్ద పెద్ద చెట్లను సైతం కూల్చుకుంటూ వచ్చింది. వచ్చినదే తడవుగా, అది ఎందరో పేరుగాంచిన రాక్షస వీరులను కబళించివేసింది. ఆ వేగంతోనే శుక్రాచార్యుని సమీపించి, అతడిని పట్టి, తన యోనిలో దాచుకుని మాయమైపోయింది.
శివగణాల తొలి పలాయనం
చనిపోయిన వారిని తిరిగి బ్రతికించే శుక్రాచార్యుడు అదృశ్యం కావడంతో, రాక్షస సైన్యానికి అండ లేకుండా పోయింది. శివగణాల దాడికి తట్టుకోలేక, రాక్షస సేన… పెను గాలికి చెదిరిపోయే మేఘాల ముక్కల వలె, నలుదిక్కులా పారిపోవడం మొదలుపెట్టింది.
అది చూసి కోపించిన శుంభుడు, నిశుంభుడు, కాలనేమి వంటి రాక్షస సేనాధిపతులు, లెక్కలేనన్ని బాణాలను వర్షిస్తూ శివగణాలను అడ్డుకోసాగారు. పచ్చని పంటపై మిడుతల దండు పడినట్లుగా, రాక్షసులు కురిపించిన బాణాల వర్షానికి శివసేనలు తట్టుకోలేకపోయాయి. వారి శరీరాలు రక్తంతో తడిసి, అప్పుడే విరబూసిన మోదుగ పూల వృక్షాలలా ఎర్రగా మారిపోయాయి. దీంతో వారు వెనుదిరిగి పారిపోవడం ప్రారంభించారు.
తమ సైన్యం పారిపోవడం గమనించిన నందీశ్వరుడు, విఘ్నేశ్వరుడు, సుబ్రహ్మణ్యేశ్వరుడు తీవ్రమైన కోపంతో, ఆవేశంతో రాక్షస సైన్యంపై విరుచుకుపడ్డారు.
గణనాథుల ద్వంద్వ యుద్ధాలు
నందీశ్వరుడు కాలనేమితో, విఘ్నేశ్వరుడు శుంభుడితో, కుమారస్వామి నిశుంభుడితో ఒకరితో ఒకరు ద్వంద్వ యుద్ధానికి దిగారు. నిశుంభుడు వేసిన బాణాల దెబ్బకు సుబ్రహ్మణ్యస్వామి వాహనమైన నెమలి స్పృహ తప్పి పడిపోయింది. మరోవైపు నందీశ్వరుడు తన బాణాల వర్షంతో కాలనేమి రథానికి ఉన్న గుర్రాలను, రథం జెండాను, అతని ధనుస్సును, మరియు సారథిని నాశనం చేశాడు.
దానికి ఆగ్రహించిన శుంభుడు, విఘ్నేశ్వరుని వాహనమైన మూషికాన్ని (ఎలుకను) బాణంతో గాయపరిచాడు. ఆ దెబ్బకు అది కదలలేని స్థితికి చేరుకుంది. దాంతో వినాయకుడు తన గండ్రగొడ్డలిని చేతబూని, కాలినడకనే శుంభుని వద్దకు వెళ్లి, అతని వక్షస్థలం (ఛాతీ) మీద బలంగా మోదాడు. ఆ దెబ్బకు వాడు నేలపై కూలిపోయాడు.
తమవాడు పడిపోవడం చూసిన కాలనేమి, నిశుంభుడు ఇద్దరూ ఏకమై గణపతిపై దాడికి దిగారు. ఇది గమనించిన వీరభద్రుడు వెంటనే రంగంలోకి దూకి, వారి మధ్యకు ప్రవేశించాడు.
వినాయకునికి సాయం చేసేందుకు వీరభద్రుడు కదలగానే, ఆయన వెంటే కూశ్మాండ, భైరవ, బేతాళ, పిశాచ, యోగినీ గణాలు కూడా యుద్ధంలోకి ప్రవేశించాయి. గణాలతో కూడిన వీరభద్రుడి ఉగ్రరూపానికి రాక్షస సైన్యంలో హాహాకారాలు చెలరేగాయి. అదే సమయంలో, మూర్ఛ నుండి తేరుకున్న నందీశ్వరుడు, కుమారస్వామి ఇద్దరూ తిరిగి యుద్ధంలోకి వచ్చారు.
జలంధరుని ప్రవేశం – వీరభద్రుని మూర్ఛ
వారందరి దాటికి తన సైన్యం ఓడిపోతుండటం గమనించిన జలంధరుడు, ‘అతి’ అనే పేరుగల జెండా ఉన్న తన రథంపై యుద్ధరంగంలోకి ప్రవేశించాడు. వచ్చి, ఈ గణాలన్నింటినీ ఒక్కసారిగా ఎదుర్కొన్నాడు. జలంధరుడు ప్రయోగించిన బాణాలతో భూమికి, ఆకాశానికి మధ్య ఉన్న ప్రదేశమంతా కప్పబడిపోయింది.
అతడు:
ఐదు బాణాలను విఘ్నేశ్వరునిపై,
తొమ్మిది బాణాలను నందీశ్వరునిపై,
ఇరవై బాణాలను వీరభద్రునిపై
ప్రయోగించి వారిని స్పృహ తప్పేలా కొట్టాడు. అనంతరం భయంకరంగా సింహనాదం చేశాడు.
ఆ గర్జనకు మొదటగా స్పృహలోకి వచ్చిన వీరభద్రుడు, ఏడు బాణాలతో జలంధరుని రథం గుర్రాలను, జెండాను, గొడుగును ఖండించాడు. మరో మూడు బాణాలను నేరుగా అతని గుండెల్లోకి దిగేలా ప్రయోగించాడు. దానికి తీవ్ర ఆగ్రహానికి లోనైన జలంధరుడు ‘పరిఘ’ (ఒక విధమైన గద)ను చేతబట్టి వీరభద్రుని ఎదుర్కొన్నాడు. వారిద్దరూ అద్భుతంగా పోరాడారు. చివరికి, జలంధరుడు ఆ పరిఘను వీరభద్రుని తలపై బలంగా మోదాడు. ఆ దెబ్బకు వీరభద్రుడు స్పృహ కోల్పోయి నేలపై పడిపోయాడు.
శివుని యుద్ధారంభం – బృంద పాతివ్రత్యం
అంతిమంగా, దేవతలు చేసిన ప్రార్థనలను అంగీకరించి, స్వయంగా శివుడే జలంధరునితో పోరాటానికి సిద్ధపడ్డాడు. కానీ, ఆ యుద్ధంలో జలంధరుడిని ఓడించడం శివునికి కూడా సాధ్యం కాలేదు.
జలంధరుడు ఎందుకు చనిపోవడం లేదంటే, దానికి కారణం అతని భార్య అయిన బృంద యొక్క పాతివ్రత్య శక్తి అని విష్ణుమూర్తి గుర్తించాడు. అందువల్ల, ఆమె పాతివ్రత్యాన్ని భంగం చేయడానికి విష్ణుమూర్తి తన మాయను ఉపయోగించేందుకు బయలుదేరాడు. అదే సమయంలో, అక్కడ బృంద తన భర్త క్షేమ సమాచారాల గురించి తెలుసుకోవడానికి ఒక మహాముని వద్దకు వెళ్ళింది.
ఇరవై రెండవ (బహుళ సప్తమి) రోజు పారాయణం సమాప్తం.
ఇదిగో చదవండి : – ఆదిశంకరాచార్య స్తోత్రం
